Het bijeenzoeken van de cast en crew voor 'Miss Congeniality' ging niet over rozen: Matt Dillon trok zich terug voor de rol van FBI-teamleider Eric Matthews en ook regisseur Hugh Wilson hield het voor gezien. Uiteindelijk werd Benjamin Bratt gecast voor de rol van Matthews en besloot Donald Petrie de regie op zich te nemen.

De overige cast- en crewleden stonden ondertussen reeds vast. Sandra Bullock diende als agressieve FBI-agente voor een komische noot, aangespoord door een elegante Michael Caine ('The Cider House Rules', 'Quills'), en Candice Bergen (beter bekend als Murphy Brown) zou na vijftien jaar in de rol van festivalorganisatrice Kathy Morningside haar comeback maken op het witte doek.

Ondanks alle moeite die is gedaan om de cast en crew voor 'Miss Congeniality' zo passend mogelijk te maken, blijft het vooral een film van en over Sandra Bullock. Zij is het middelpunt en weet de film nog enigszins voor een desastreuze ondergang te behoeden. Het verhaal zelf biedt namelijk niets nieuws: een psychopaat licht de politie in over zijn volgende misdaad en de politie gaat, op enigszins klungelige wijze, tot actie over om hem (of haar) op tijd een halt toe te roepen.

De humor waarmee Bullock zich staande weet te houden siert haar en geeft haar platte personage diepgang waardoor het lijkt alsof de rol van Gracie Hart haar toch op het lijf is geschreven. Haar struikelpartijen blijven, hoewel ze met grote regelmaat voorkomen, grappig, alsook haar eigenwijsheid en scherpzinnigheid.

Wat jammer is aan 'Miss Congeniality' is het 'lelijke eendje, mooie zwaan'-aspect: pas nadat Gracie flink onderhanden is genomen door menig visagist, dichtgesmeerd is met verschillende crèmepjes en zowel qua innerlijk als qua uiterlijk in een keurslijf is gegoten, wordt ze echt interessant gevonden en serieus genomen door zowel haar mannelijke als vrouwelijke medemens.

'Miss Congeniality' is eigenlijk vooral een film voor kort vertier; het draait enkel om de grappen van Bullock en de wijze waarop zij zich uit precaire situaties weet te redden. Caine is, hoewel toch ook soms erg grappig, een beetje op een zijspoor gezet en Bergen lijkt helemaal niet de mogelijkheid geboden te zijn enigszins goed uit de verf te komen.

Spannend wordt het geenszins, aangezien de dader zich vrijsnel bekendmaakt en ook het einde snel te voorspellen is. Al met al: Bullock-fans kunnen hun lol op, Bullock-haters kunnen beter op afstand blijven.

Femke Dusée