« Terug naar de filmpagina

Kinderhypes volgen elkaar in grote snelheid op. Pokemon en de flippo liggen nog maar net achter ons of de volgende hype staat alweer voor de deur. Ditmaal komt de hype niet uit een Japanse animatiestudio of uit de hoge hoed van een chipsfabrikant, maar uit de fantasie van een voormalig Britse onderwijzeres die met groot succes de wereld van de kinder- (en volwassen!) literatuur heeft bestegen. De schrijfster heet J.K. Rowling en haar creatie is Harry Potter.

In vergelijking met voorbije kinderhypes oogt Harry Potter een stuk oprechter, traditioneler en kindvriendelijker. Misschien is juist daarom Rowlings creatie uitgegroeid tot één van de grootste culturele fenomenen van de afgelopen decennia. Hoe oprecht en kindvriendelijk de succesvolle boeken van de Britse schrijfster echter ook mogen zijn, ook zij zwichtte uiteindelijk voor het grote geld van het Time/Warner concern om het Harry Potter-fenomeen nog groter te maken dan het al is. Met andere woorden: een filmversie kon niet lang uitblijven.

Rowling was echter niet van plan zomaar haar ziel aan de duivel te verkopen. Ze eiste een geheel Britse cast en had een sterke hand in het uitzoeken van de regisseur. Waar kindervriend Steven Spielberg een voor de hand liggende keuze leek, ging de voorkeur uit naar Chris Columbus, maker van kaskrakers als 'Home Alone' en 'Mrs. Doubtfire'. Hij beloofde, in tegenstelling tot Spielberg, volledig trouw te blijven aan het boek, een eis die Rowling gesteld had. Zo'n eis lijkt de nekslag voor een goede boekverfilming te zijn. Waarom immers een film maken als het een exacte reproductie van het boek is? Zodat de bezoekers van de film precies krijgen wat ze verwachten? Zodat de film bijvoorbaat al een groot succes is?

De film en regisseur Columbus doen echter al deze vragen te niet. Kosten nog moeite zijn gespaard om de kijker onder te dompelen in de fantasierijke wereld van de jonge tovenaar Harry Potter. Het eerste deel, voor diegenen die het nog niet wisten, richt zich vooral op de opleiding van Harry tot tovenaar. Hij is niet alleen; samen met een tiental andere studenten volgt hij de opleiding op Zweinstein, het prachtig vormgegeven opleidingsinstituut.

Harry zelf wordt door al zijn klasgenootjes gezien als een geniale tovenaar in wording hoewel zijn bleke, bijna verlegen overkomen daar weinig reden toe geeft. Dat heeft veel te maken met het acteerwerk van Daniel Radcliffe die de moeilijke taak op zich heeft genomen om gestalte te geven aan Harry Potter. Beter doen zijn maatjes Ron Weasley (Rupert Grint) en Hermione Granger (Emma Watson) het. Maar de uiteindelijke show wordt natuurlijk, in de beste traditie van een goede avonturenfilm, gestolen door de schurken of de meest excentrieke personages. De leukste en aantrekkelijkste van hen is wel Robby Coltrane als Harry's loslippige leermeester.

Naast een handje vol goede acteersprestaties leunt Columbus veel op de special effects en het tempo. Hij wil zoveel mogelijk in zo min mogelijk tijd vertellen. Dat is hem, ondanks de voor kinderfilms haast onmogelijke lengte van 152 minuten, uitstekend gelukt. Columbus heeft bij Harry Potter de juiste maatstaven gehanteerd. Een klein beetje sentiment met een hoop spanning en veel avontuur. Hij bracht het sociale, economische fenomeen dat Harry Potter heet terug tot de juiste proporties. De film is nu niet meer of minder dan een goed potje zwerkbal: uitstekend entertainment.

Jorn Konijn