Regisseur Danny Boyle staat bekend om films als 'Trainspotting' en 'Shallow Grave'. Mooie beelden, vreemde verhaalwendingen en opmerkelijke humor zijn voor zijn producties kenmerkend. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor zijn nieuwste project 'The Beach', een film gebaseerd op de gelijknamige roman van Alex Gardland. Helaas blijkt Boyle echter niet in staat aan de verwachtingen te voldoen. 'The Beach' is een aardige film geworden zonder al te veel verrassende plotwendingen. Opmerkelijk zijn de scènes die rechtstreeks uit 'Jaws', 'Apocalypse Now' en 'The Deer Hunter' afkomstig lijken te zijn.

In 'The Beach' draait het allemaal om een zeer geheimzinnig eiland dat ver van de bewoonde wereld ligt. Dit eiland zou het ware peradijs op aarde moeten zijn. De mensen leven hier in volledige harmonie met elkaar en het dagelijkse leven kenmerkt zich door ontspanning en samenspel.

Richard (Leonardo DiCaprio) is zijn eigen leven beu en is op zoek naar iets anders. Wat dit precies is, probeert hij in Thailand te ontdekken. Hier maakt hij op ongebruikelijke wijze kennis met Daffy (Robert Carlyle). Deze vertelt hem over een oogverblindend strand dat ver uit de buurt van de menselijke beschaving te vinden is. Richard heeft het idee dat Daffy een behoorlijke tik van de molen heeft gekregen en dat hij diens verhaal dus met een korreltje zout moet nemen. Wanneer Daffy de volgende dag ter zielen blijkt te zijn en Richard een plattegrond van het eiland vindt waar hij met Daffy over gesproken had, wordt zijn nieuwsgierigheid toch geprikkeld. Hij gaat op zoek naar een eiland dat misschien niet eens bestaat.

Voordat hij aan zijn zoektocht begint, vraagt hij een Frans koppel hem tijdens zijn reis te vergezellen. Ook zij hebben wel zin in een nieuw avontuur en besluiten met hem mee te gaan. Als ze op het punt staan te vertrekken laat Richard een kopie van de plattegrond achter bij een paar gasten die hij de avond voor vertrek heeft leren kennen. Deze vriendendienst zal hem duur komen te staan.

Om het magische eiland te bereiken moeten Richard en zijn twee Franse reisgenoten verschillende tegenslagen incasseren. Wanneer ze eindelijk op de plaats van bestemming aankomen, zijn ze de tegenslagen echter direct vergeten. Duffy blijkt niet helemaal gek te zijn geweest. Zijn verhalen over het oogverblindende strand berusten op waarheid. Richard en zijn twee Franse vrienden worden in de commune op het eiland opgenomen en gaan een fantastische tijd tegemoet. Maar dan keert het tij.

Wanneer Richard kortstondig terugkeert naar het vaste land ontmoet hij de gasten aan wie hij een kopie van de plattegrond had gegeven. Dit betekent problemen. Deze jongens mogen onder geen voorwaarden voet op het eiland zetten. Doordat Richard verantwoordelijk is voor de komst van deze jongens, krijgt hij de opdracht deze indringers te verjagen. Hij wordt op wacht gezet, moet zichzelf gaan vermaken maar draait hierdoor behoorlijk door. Langzaam aan creëert hij zijn eigen wereld.

Boyle is er ditmaal niet in geslaagd een originele film voort te brengen. Het verhaal in 'The Beach' schrijft zichzelf; geen ingewikkelde plotwendingen, geen overdreven humoristische voorvallen of angstaanjagende taferelen, enkel kalm vaarwater. Slechts een enkele maal trakteert Boyle de kijker op een eigenaardige scène. Dit is onder andere het geval als Boyle DiCaprio omtovert in een virtueel karakter; een alles behalve subtiele verwijzing naar ons wezen in de hedendaagse maatschappij. DiCaprio is echter als virtueel wezen een stuk interessanter dan de persoon van vlees en bloed. Eindelijk lijkt hij even verlost te zijn van het 'Titanic'-imago dat hem nog altijd achtervolgt. In één ding is Boyle zeker geslaagd; hij heeft een fantastische verzameling geluiden bij elkaar weten te sprokkelen. Dit maakt 'The Beach' meer het luisteren dan het zien waard.

Femke Dusée