Maeve Binchy schreef in haar bestseller Tara Road over de huisruil van twee vrouwen die een moeilijke tijd achter de rug hebben. Afstand nemen van hun oude leven, doet de twee vrouwen hun zaken in perspectief plaatsen. Het geliefde boek zorgde bij fans voor anticipatie en zorg over de filmversie. Zou de film trouw blijven aan het boek? Fans hebben zich geen zorgen hoeven maken. Het integer gemaakte 'Tara Road' heeft de sfeer van het boek echt weten te vangen.

De Amerikaanse Marilyn Vine (Andie MacDowell) verliest haar enige kind door een tragisch ongeluk. Marilyn is ontroostbaar en wil niet over haar verdriet praten. Daardoor lijkt haar huwelijk kapot te gaan. Aan de andere kant van de oceaan komt het gelukkige huwelijk van de Ierse Ria (Olivia Adams) tot een abrupt einde wanneer haar echtgenoot Danny (Iain Glen) opbiecht zijn maîtresse zwanger te hebben gemaakt. Danny gaat bij Ria weg, haar achterlatend in het huis aan Tara Road met haar twee kinderen.

Marilyn is resoluut van plan Amerika even achter zich te laten en een tijdje in de buurt van Dublin te vertoeven. Door een toevallig telefoongesprek met Ria besluiten de vrouwen voor een paar maanden van huis te ruilen. Ze denken rust te zullen krijgen om na te denken over hun leven. De wisseling is echter ingrijpender. Beiden komen terecht in de wereld van de andere vrouw. Marilyn begint door te krijgen wat voor een gluiperd Danny is en hoe hij zijn omgeving manipuleert. Ria wist aanvankelijk niet dat Marilyn's zoon was overleden. Wanneer zij daarachter komt, begrijpt zij Marilyn's motieven om er tussen uit te willen.

'Tara Road' moet het hebben van de dramatische ontwikkeling van de personages. Het wel en wee van de dames in hun nieuwe omgeving levert (soms gemaakt) komische situaties op. Dit is mede te danken aan de leuke bijrollen, waaronder eentje van TV persoonlijkheid Ruby Wax. De twee hoofdrolspelers doen hun werk goed. Iain Glen, die de overspelige echtgenoot vertolkt, is zo creepy en gladjes dat je er af en toe een beetje eng van wordt. Het is allemaal trouw neergezet zoals de personages worden beschreven in Binchy's boek.

De regie en cinematografie zijn niet bepaald vuurwerk. Het is adequaat genoeg om je als kijker niet te ergeren. Maar omdat de rollen leuk worden gespeeld en het verhaal de nodige dramatische hoogtepunten kent - vergeet de zakdoeken niet - valt deze zwakte minder op. De doelgroep van de film is (even als van het boek) vrouwen. Alles draait om de kracht van de vrouw een nieuwe weg in te slaan, en moeilijkheden te overkomen.

'Tara Road' zal geen groot kassucces worden. Het is geen perfecte film maar voor de liefhebber van de 'feelgood movie' zeker een kijkje waard.

Michelle Iwema