Het schrijversduo Steeve Koren en Mark O'Keef, bekend van 'Bruce Almighty', bedacht een nieuw verhaal om de komedie-schappen maar weer eens aan te vullen. Aangezien komedies van Amerikaanse makelij weinig variatie kennen, is de opzet van 'Click' redelijk geslaagd in de vorm van het scenario. Om aan Hitchcocks bekende vuistregel 'film is life without the dull moments' te voldoen, staat in 'Click' een afstandsbediening centraal waarmee het leven geregisseerd kan worden naar de leuke momenten. Met vooruitspoelen kunnen saaie gesprekken, ruzies, files en voorspel in een handomdraai worden vermeden en leuke momenten uit het verleden vanuit een handig menu nog eens worden nabekeken.

Ideaal voor de jonge zakenman Michael (Adam Sandler). Hoewel hij een leuk gezin heeft en een goede baan wordt de druk te groot om het harde werken voor een betere toekomst te combineren met een sociaal leven. Als hij dan eindelijk eens een keer op de bank kan ploffen om naar het welbekende kastje te staren, is hij veel te veel tijd kwijt om de juiste afstandsbediening te vinden. Per slot van rekening heeft een beetje modern huishouden er met gemak meer dan vier liggen en op zulke momenten wekt dat irritatie.

Met de goede raad om eens een universele afstandbediening aan te schaffen, ontmoet hij dolend in een shopping mall Morty (Christopher Walken) die precies weet wat hij zoekt. De wat warrig uitziende technicus biedt hem het laatste snufje cadeau op voorwaarde dat Michael hem niet meer retour kan doen. Dit is ook het laatste wat Michael zou willen, want de afstandsbediening blijkt magische krachten te hebben waarmee hij alles en iedereen kan besturen. De hond uitlaten is een fluitje van een cent geworden en het werk aan zijn projecten kan hij gewoon doorspoelen tot het af is.

Michaels ultieme droom is om gepromoveerd te worden door zijn pooierachtige baas Ammer (David Hasselhoff) om zo het levensstandaard van zijn vrouw Donna (Kate Beckinsale) en kinderen wat op te krikken. Helaas wil Ammer niet echt meewerken waardoor Michael steeds vaker in de verleiding komt om naar de afstandsbediening te grijpen. Het wordt steeds problematischer als hij in situaties belandt waarvan hij de voorkennis heeft doorgespoeld. Doordat zijn promotie een obsessie begint te worden, komt ook zijn relatie met de altijd hulpvaardige Donna op het spel te staan. Michael begint de regie over zijn leven kwijt te raken en ook Morty, de enige man op de wereld die van zijn probleem afweet, kan hem niet meer helpen.

Dat een dergelijk scenario op het punt komt dat het uit de hand loopt mag vanzelfsprekend zijn, maar zoals zo vaak bij Hollywoodkomedies, moet de humor dan plaatsmaken voor drama. Het morele vraagstuk waar dan de aandacht naar uitgaat, is misschien onvermijdelijk, maar wanneer het gebouwd is op grappen ligt dat wat problematisch. Het is alsof mensen eerst moedwillig aan het lachen worden gebracht, om ze vervolgens een waarschuwend vingertje voor te schotelen.

Als 'Click' overschakelt van komedie naar drama is de sympathie voor personage Michael dan ook volledig in rook opgegaan en rest er niets anders dan het vervelende wachten op het slotakkoord. Deze wordt, geheel in Hollywoodstijl, gevonden in een geforceerde afronding om de moderne variant van Faust niet in een tragedie te laten eindigen. 'Click' had zich die moeite bespaard kunnen blijven als het ook niet als komedie was begonnen.