Overdaad aan pixelpracht schaadt slotstuk
door Bart-René Thiel
'Op 1 mei gaat Spider-Man de strijd met zichzelf aan.' Zo prijzen de reclamejongens en -meisjes Spider-Man 3 aan. Was het maar zo'n feest, want de werkelijkheid ligt jammer genoeg een tikkeltje anders. Hoewel een deel van de 140 minuten(!) durende film zich bezighoudt met de innerlijke worstelingen van Peter Parker, wordt de overgrote portie van de speeltijd opgeslokt door Spidey's strijd tegen Sandman, Harry Osborn alias de nieuwe Goblin en Venom.
Zoals het een trilogie betaamt - hoewel deel vier in de startblokken staat voelt dit deel echt aan als een slotstuk - moet nummer drie alle losse eindjes aan elkaar zien te knopen. En mijn God, wat zijn er veel losse eindjes. De voorzetten die filmmaker Sam Raimi in de eerste twee delen heeft gegeven, worden lustig ingekopt. Zo zijn Mary Jane en Peter Parker een koppel waar Spider-Man maar moeilijk tussen past. Want na vijf jaar levens redden is Spidey megapopulair bij de New Yorkers en terwijl Peter van de aandacht geniet, heeft Mary Jane het nakijken.
In het vorige deel is Harry Osborn achter Peters alter-ego gekomen en ontdekt hij dat zijn overleden vader de Green Goblin was, Spidey's eerste aartsrivaal. Harry kan de verleiding natuurlijk niet weerstaan, spuit zichzelf in met het superserum en... presto! Hij is de nieuwe Goblin. Dit alles zou al genoeg kunnen zijn om een film mee te vullen, maar Raimi vindt het echter ook nodig om de superschurken Sandman en Venom te introduceren.
Overenthousiaste computernerds
De relatieve rust waarmee Raimi in de eerste twee delen de kijker de kans gaf om de personages beter te leren kennen, is in het slotstuk dan ook ver te zoeken. Daarvoor in de plaats stapelt de ene spectaculaire actiescène zich boven op de ander. Het lijkt alsof een overenthousiast team aan computernerds een wedstrijdje heeft gehouden: "Kijk eens wat ik kan!" "Dat is nog niets, moet je hier zien!"
In sneltreinvaart zoeft Raimi hierdoor langs potentiële hoogtepunten, zoals een indrukwekkend gevecht tussen Peter en Harry boven de straten van New York. Doordat de filmmaker verschrikkelijke haast heeft om Spidey ook met de twee andere slechteriken te laten strijden, heeft Raimi dit gevecht in het midden van de film geplaatst. Een duidelijke verhaalstructuur ontbreekt en wat rest is los zand. Hebben de eerste twee films een helder plot, deel drie springt van de hak op de tak. Zo zit Peter het ene moment aan de keukentafel met zijn tante May, om een minuut later te knokken met een bad guy, om vervolgens vliegensvlug het gevecht te verlaten voor een minutenlange discussie tussen Peter en Mary Jane die niet zou misstaan in een middelmatige soap.
Vlees, bloed en zand
Vreemde eend in de haastige bijt is Flint Marko alias Sandman. Deze klassieke boef lijkt te spelen in een andere film, want waar de andere acteurs het moeten doen met kort-door-de-bocht emoties, krijgt Thomas Haden Church van Raimi in het begin alle tijd om zijn personage uit te diepen en een mens van vlees, bloed en later zand neer te zetten. De regisseur heeft het echter zo druk met het plezieren van een publiek dat al onrustig wordt bij de gedachte aan diepgang, dat hij deze verhaallijn naar het einde toe afdoet als een nietig subplot. Hij laat Flint halverwege als een baksteen vallen, om zijn aandacht te vestigen op wat voor fans het pièce de résistance moest worden.
Ik heb het natuurlijk over Venom, het verbond tussen Symbiont en Eddie Brock, Peters concurrentie bij de Daily Bugle. Wat een droom voor elke comicnerd had moeten zijn, is uitgelopen op een regelrechte nachtmerrie. Topher Grace - die grappige jongen uit "That 70's Show" - maakt van Venom een campy boef die niet zou misstaan in een aflevering uit die oude Batmanshow. De ene slechte oneliner heeft zijn met vlijmscherpe tanden gevulde mond nog niet verlaten of... je raadt het al.
In het vorige deel is Harry Osborn achter Peters alter-ego gekomen en ontdekt hij dat zijn overleden vader de Green Goblin was, Spidey's eerste aartsrivaal. Harry kan de verleiding natuurlijk niet weerstaan, spuit zichzelf in met het superserum en... presto! Hij is de nieuwe Goblin. Dit alles zou al genoeg kunnen zijn om een film mee te vullen, maar Raimi vindt het echter ook nodig om de superschurken Sandman en Venom te introduceren.
Overenthousiaste computernerds
De relatieve rust waarmee Raimi in de eerste twee delen de kijker de kans gaf om de personages beter te leren kennen, is in het slotstuk dan ook ver te zoeken. Daarvoor in de plaats stapelt de ene spectaculaire actiescène zich boven op de ander. Het lijkt alsof een overenthousiast team aan computernerds een wedstrijdje heeft gehouden: "Kijk eens wat ik kan!" "Dat is nog niets, moet je hier zien!"
In sneltreinvaart zoeft Raimi hierdoor langs potentiële hoogtepunten, zoals een indrukwekkend gevecht tussen Peter en Harry boven de straten van New York. Doordat de filmmaker verschrikkelijke haast heeft om Spidey ook met de twee andere slechteriken te laten strijden, heeft Raimi dit gevecht in het midden van de film geplaatst. Een duidelijke verhaalstructuur ontbreekt en wat rest is los zand. Hebben de eerste twee films een helder plot, deel drie springt van de hak op de tak. Zo zit Peter het ene moment aan de keukentafel met zijn tante May, om een minuut later te knokken met een bad guy, om vervolgens vliegensvlug het gevecht te verlaten voor een minutenlange discussie tussen Peter en Mary Jane die niet zou misstaan in een middelmatige soap.
Vlees, bloed en zand
Vreemde eend in de haastige bijt is Flint Marko alias Sandman. Deze klassieke boef lijkt te spelen in een andere film, want waar de andere acteurs het moeten doen met kort-door-de-bocht emoties, krijgt Thomas Haden Church van Raimi in het begin alle tijd om zijn personage uit te diepen en een mens van vlees, bloed en later zand neer te zetten. De regisseur heeft het echter zo druk met het plezieren van een publiek dat al onrustig wordt bij de gedachte aan diepgang, dat hij deze verhaallijn naar het einde toe afdoet als een nietig subplot. Hij laat Flint halverwege als een baksteen vallen, om zijn aandacht te vestigen op wat voor fans het pièce de résistance moest worden.
Ik heb het natuurlijk over Venom, het verbond tussen Symbiont en Eddie Brock, Peters concurrentie bij de Daily Bugle. Wat een droom voor elke comicnerd had moeten zijn, is uitgelopen op een regelrechte nachtmerrie. Topher Grace - die grappige jongen uit "That 70's Show" - maakt van Venom een campy boef die niet zou misstaan in een aflevering uit die oude Batmanshow. De ene slechte oneliner heeft zijn met vlijmscherpe tanden gevulde mond nog niet verlaten of... je raadt het al.
Reacties (111)
-
- Abbas013
- zondag 5 april 2009
- 14:54
-
- Mr. Picture
- donderdag 24 september 2009
- 18:06
-
- Foton
- vrijdag 25 september 2009
- 14:50
-
- filmfreak12
- vrijdag 25 september 2009
- 20:02
-
- jacob joosse 16
- maandag 22 februari 2010
- 14:04
Lees alle reactiesTopfilm, ik kan niet wachten op deel 4!
Aan het einde van Spider-Man 3 had ik maar 1 woord in me gedachten - Tja ? Hierbij bedoel ik namelijk de rommeligheid van de film mee. Zo is er veel te veel plot dat niet ook voor het 4e deel gebruikt kan worden maar allemaal in het 3e maar gegooid wordt, waaronder de belachelijke knipperlicht romance tussen Mary Jane en Peter. Daarbij val ik ook Kirsten Dunst tegen, 1 van de grootste minpunten van de film. Ze gooit de een zeurige opmerking na de andere na het scherm waarbij het halvewege bijna bloedirritant begint te vinden. Zo dat trekt je uit de film. Er zijn ook wat scenes in de film waar Peter begint te dansen of zichzelf zogenaamd loopt te showen op straat, Waarom ? Als Raimi niet genoeg tijd heeft voor diepgang waarom wel voor stomzinnige lachwekkende scenes. Er is natuurlijk ook tijd voor actie scenes, waaronder de mooie begin strijd tussen Harry en Peter en natuurlijk de gevechten tegen Sandman. Zo is er dan ook Sandman, redelijk aardig gespeeld doro Thomas Haden Church, maar is 3 schurken nu echt te weinig om 140 minuten te vullen ? Nou ik zeg NEE want Three To Tango geldt niet voor Spider-man 3. The Green Goblin past goed tussen de schurken, maar Sandman wordt behoorlijk snel afgekapt en Venom komt zonder reden de film binnen - Zat daar nog niet een ruimte verhaal bij + nog een andere schurk ?
Spider-Man 3 valt dus meer tegen dan dat het goed is. Maar ik moet complimenten geven voor rollen als Jk.Simmons,Bryce Dallas Howard en James Franco, die met hun niet zo grote rollen toch nog het Spider-Man gevoel erin houden. Maar de allergrootste complimenten zijn voor Topher Grace , het ukkie uit That 70's Show, deze zet een rol neer die echt net vanuit het stripboek komt en de ene na de andere snuggere opmerking bezorgt.
Over het algemeen was ik niet helemaal tevreden met Spider-Man 3 en geef ik hem een 6/10 en voor de No,Go and Routh een Go - Het blijft Spider-Man.
Niet zo goed als zijn voorgangers in die zin dat het anders een stuk langer geduurd zou hebben, maar goed toch de volle 5 sterren.
een van de slechste verfilmingen ooit SPUUUUUUUUGLELIJK
Deze film vind ik het beste deel. Het is niet het sterkste verhaal, maar ik vond het gewoon een goed vervolg. Er zit meer actie in dan de eerste 2 films. Er zijn
3 slechteriken in de film. Dat vond ik iets te veel.
Maar veder vond ik het gewoon een leuk verhaal en de actie was weer knap gemaakt. Ze willen in deze film laten zien wat Spider-Man ook gemeen kan zijn en dat hij niet te ver moet gaan. Spider-Man doet veel meer nu, hij doet meer voor mensen. De mensen vinden het geweldig maar de vriendin van Spider-Man, Mary Jane vind dat niet zo leuk.
Harry weet nu wie Spider-Man is en gaat wraak nemen. Ik vond dat wel goed.
Dat zijn spannende scènes.
Ik vond het ook goed dat je meer weet over de moordenaar van zijn oom.
Ze halen weer iets terug uit de eerste film. Ik vond dat heel knap gemaakt.
Veder is het gewoon een leuk verhaal om te zien.