Het lijkt dé nieuwe trend in filmland: sprookjes die zich naar de moderne tijd verplaatsen. In Enchanted zagen we al klassieke sprookjesfiguren in het huidige New York belanden, en dan is het nu de beurt aan Penelope. In de kern een klassiek verhaal over een buitenbeentje, maar verpakt in een eigentijds jasje. Of heb je wel eens eerder de 'prinses' een pornowinkel binnen zien stappen?

De prinses in kwestie is Penelope Wilhern (Christina Ricci). Door een eeuwenoude vloek is zij 'gezegend' met een varkensneus en varkensoortjes. De enige manier om de betovering te verbreken is door middel van een verbintenis met een adellijke jongeman. Haar hysterische moeder Jessica (Catherine O'Hara) probeert haar uit alle macht aan de man te helpen en schakelt zelfs een datingbureau in. Zodra Penelope echter haar neus laat zien, springen ze van schrik het raam van de Wilhern-villa uit.

Penelope begint de hoop al op te geven, totdat de charmante Max (James McAvoy) langskomt. Er begint langzaam iets op te bloeien, maar ze weet niet dat Max heel wat te verbergen heeft... Bovendien krijgt ze genoeg van haar gouden kooi en wordt steeds nieuwsgieriger naar wat de buitenwereld allemaal te bieden heeft. Maar wat heeft een meisje met een varkensneus daar eigenlijk te zoeken?

De sterkste punten van Penelope zijn de acteurs: rising star James McAvoy (Atonement) zet bepaald geen standaard Prince Charming neer, maar toch zijn zijn charmes onweerstaanbaar. Catherine O'Hara (Lemony Snicket, A Mighty Wind) bewijst een sterk komisch talent te bezitten, maar de show wordt gestolen door Christina Ricci. Hoe lang zal het nog duren voor ze eens écht doorbreekt? Haar Penelope is, ondanks de varkensneus, een erg menselijk personage met herkenbare emoties. De chemistry met McAvoy is daarnaast duidelijk aanwezig. Tot slot een eervolle vermelding voor producer Reese Witherspoon, die als stoere motorchick Annie een leuke bijrol speelt.

Penelope is een komisch modern sprookje met hier en daar een venijnig staartje. Zo kampt Max al jaren met een gokverslaving, en rent Penelope snel de pornowinkel weer uit wanneer ze uiteindelijk de buitenwereld begint te ontdekken. Echt satirisch wordt het echter nooit, maar ondanks de boodschap van zelfacceptatie schiet de film ook niet te ver door in gezapig sentiment.

Een klein maar onvermijdelijk schoonheidsfoutje is dat Penelope's neus er helemaal niet eng uitziet (zoals de film ons wil doen geloven) maar juist ontzettend schattig. En de varkensoortjes gaan simpelweg verborgen achter een bos krullen. Gelukkig kan dit de pret niet drukken en kijk je toch uit naar de ontroerende ontknoping. Want zouden ze het traditionele happy end ook in een modern jasje gegoten hebben...?