Om maar direct met de deur in huis te vallen: Joram Lürsens Alles is liefde speelt leentjebuur bij zowat elke romantische komedie. Maakt dat de film dertien in een dozijn? Nee! Dat maakt het juist de leukste film uit het genre sinds Love Actually, een titel die natuurlijk niet zomaar boven komt drijven, want Kim van Kooten heeft voor haar scenario goed gekeken naar dat genre-juweeltje van Richard Curtis. Ook in Alles is liefde draait het namelijk om meerdere koppels die rond een feestdag worstelen met de liefde. Zelfs voor de titel hebben de filmmakers een variant bedacht op de tagline 'Love actually is all around'.

Hoewel Van Kooten heftig graait in de romkom-bak, voelt Alles is liefde als een fris Hollands briesje. Voor een deel komt dit door haar pen die elk cliché kan ombuigen in iets oprechts. Daarnaast speelt het verhaal zich af tijdens het oer-Hollandse Sinterklaasfeest. Zes koppels in hartje Amsterdam hunkeren naar liefde, maar staan hier tegelijkertijd door slechte ervaringen cynisch tegenover.

Het wervelende begin, de intocht van de Sint, zet hiermee direct de toon. De Goedheiligman blijkt niet zo goed of heilig als zijn reputatie doet geloven. De vertolker is een liefdeloze vader en opa die bezwijkt aan zijn - o, ironie - hart. Dit voorval zet een reeks gebeurtenissen in werking die zelfs het kilste hart weer warm laat lopen voor de liefde.

Sprankelende performances
Ook de rolbezetting is geïnspireerd. Wat wil je ook als top casting director Job Gosschalk op het oorspronkelijke idee is gekomen? Samen met Van Kooten heeft Gosschalk de rollen soms letterlijk op het lijf van BN-ers als Paul de Leeuw, Wendy van Dijk en Thomas Acda geschreven. De kijker ziet dan ook op een paar uitzonderingen na, verlengstukken van de personalities. Maar het zijn net als bij het scenario, de uitzonderingen die Alles is liefde naar een hoger niveau tillen.

Schreeuwlelijk De Leeuw verrast met zijn ingetogen spel als control freak Victor die op het punt staat te trouwen met Daan Schuurmans. En hoewel ze allemaal hun mannetje staan, worden ze van het doek gespeeld door Jiskefet-coryfee Michiel Romeyn als Jan, de nukkige stand-in Sint. Te elfder ure plukken ze hem van de straat om de dode Sinterklaas te vervangen en wordt hij na een extreme makeover als Goedheiligman de kade opgestuurd. Alles wat uit Romeyns mond komt is ondergedompeld in cynisme. Hij geeft de film net dat beetje venijn dat als tegenwicht dient voor de suikerzoete momenten.

Natuurlijk zijn niet alle verhaallijntjes even boeiend of goed uitgewerkt. Zo is het studentikoze verleden van de door Jeroen Spitzenberger gespeelde Prins van Oranje een beetje flauw. En als cabaretgroep De Vliegende Panters prins Valentijn overvallen met een slechte interpretatie van De Lullo's komt heel even de gehele film in gevaar. Gelukkig heel even maar.