Verhaal in de toekomst met moraal uit het verleden

Zelf je boterham smeren vindt de twaalfjarige Lewis niet efficiënt, dus werkt het wonderweeskind aan een uitvinding waarmee hij automatisch zijn boterham met pindakaas en jam klaar kan maken. Er moet nog wel wat aan gesleuteld worden, want wanneer hij het apparaat trots laat zien aan zijn potentiële pleegouders spuit de paarsbruine derrie alle kanten op.

Lewis is als baby te vondeling gelegd en woont nu in een weeshuis. Het vinden van een pleeggezin wil niet zo lukken en Lewis heeft zich voorgenomen om aan de hand van zijn nieuwste uitvinding, de geheugenmachine, zijn biologische moeder te gaan zoeken. Vanuit de toekomst wordt hij echter tegengewerkt, want de enge Bowler Hat Guy en diens compagnon Doris willen de machine hebben voor hun kwaadaardige plannetjes.

Uit het niets verschijnt dan een zekere Wilbur met een supersonisch ruimteschip en wordt Lewis door deze onbekende jongen meegenomen naar de toekomst om van daaruit te zorgen dat de geheugenmachine in goede handen blijft. In tegenstelling tot de donkere, grauwe stad waar Lewis woont, is de toekomst een frisse, pastelkleurige wereld vol vrolijke, kronkelige gebouwen. Lewis ziet er de meest fantastische dingen en hij ontmoet Wilburs bizarre, maar uiterst gezellige familie.

Een dozijn schrijvers heeft meegewerkt aan het scenario van Meet the Robinsons. En net zoals Lewis pindakaas- en jammachine geen goed gemengd eindproduct oplevert, lukt het de schrijfploeg ook niet om er een egale mix van te maken. De overdreven moraal in sommige scènes gaat niet hand in hand met de bizarre humor die in andere scènes weer de overhand heeft.

Het zijn die komische scènes die Meet the Robinsons glans geven. Er zijn zingende kikkers, een uitbundig gehaktballengevecht en een losgeslagen dinosaurus met te korte pootjes. De prettig gestoorde familie houdt de film vrolijk en lichtvoetig. Ook de personages Bowler Hat Guy en Lewis kamergenootje Goob zorgen voor erg leuke momenten.

Goob is een klein mannetje wat totaal uitgeput raakt van Lewis nachtelijke geknutsel aan zijn uitvindingen. Met enorme wallen sleept Goob zich voort door de gangen van het weeshuis en levert hij droog commentaar als Lewis weer eens vol enthousiasme voor zijn neus staat te springen. Bowler Hat Guy komt in het begin over als een enorme gemenerik, maar al snel blijkt dat hij toch vooral een klungelige boef is met rare trekjes die doen denken aan het gestuntel van Mr. Bean.

Erg jammer is het dus dat we toch weer niet aan de moralistische wijsheden ontkomen. Ten eerste wil Disney de kijker duidelijk maken dat het helemaal niet verkeerd is om dingen af en toe eens te verpesten, want van fouten leer je juist. En daarnaast wordt er nog eens goed op gehamerd dat familie boven alles gaat. Dat wordt dan telkens herhaald voor diegene die de boodschap na tig keer nog hebben weten te missen

Meet the Robinsons was al in productie toen Pixar-oprichter John Lasseter (Toy Story, Finding Nemo) de creatieve leiding kreeg over Disney Animation en een groot aantal wijzigingen doorvoerde ter verbetering van de film. Het was echter te laat om de productie helemaal naar zijn hand te zetten, zodat humor en moraal nu niet vloeiend in elkaar overlopen. De film is daardoor niet één geheel. De personages zijn leuk en met zorg uitgewerkt. De wereld van de toekomst ziet er prachtig uit. Maar het verhaal is rommelig. "Keep moving forward" is het motto van de film, maar met zijn jaren '50 boodschap laat Disney hier zien dat zelf dus niet te doen.