Recensies

Lars and the Real Girl (2007)

80	Even better than the real thing Het gegeven 'eenzame man koopt pop voor gezelschap' lijkt eerder in het straatje van de Farrelly-broertjes te passen dan in de arthousescene. Toch weet regisseur Craig Gillespie met de hulp van een uitstekende cast onder leiding van Ryan Gosling een even gevoelig als tragikomisch verhaal te vertellen. Bart-René Thiel - Film1
	Balanceren op de grens van geloofwaardigheid "Zonder noemenswaardige tegenwerking verliest de queeste van Lars aan vaart, waarna Lars and the Real Girl doorkabbelt naar een ongetwijfeld goedbedoeld, maar ook wat larmoyant einde." Bor Beekman - De Volkskrant
	De eenzaat en de sekspop "(..) een warme, menselijke film (...) zoals er meer gemaakt mogen worden. Oene Kummer - Sp!ts
	De ware liefde is opgetrokken uit siliconen "(...) dat maakt de film tot een mooi sprookje." Peter de Bruijn - NRC Handelsblad
	Keurige plattelandsgemeenschap adopteert sekspop "(...) Lars and the real girl blijft uiteindelijk te veel hangen in die ene grap om de film echt memorabel te maken." Bart van der Put - Het Parool
	Plastic Partner, echte liefde "(...) een aandoenlijke en geestige feelgood-film." Klaas Kaptijn - Veronica Magazine

********

Even better than the real thing

door Bart-René Thiel

Lars is anders dan andere bewoners van een koud stadje in het hoge noorden van Amerika. Zo is hij doodsbang voor contact met mensen. Hij zegt dat het hem zelfs fysiek pijn bezorgt als iemand hem aanraakt. Dit staat begrijpelijkerwijs een intieme relatie ietwat in de weg. Een door seks geobsedeerde collega biedt uitkomst en leidt Lars naar een website die levensechte poppen verkoopt.

Tot zover verschilt Lars and the Real Girl niet van de gemiddelde komedie door de gebroeders Farrelly. Maar zoals gezegd, Lars is anders dan anderen. In een even gevoelige als hilarische scène aan de eetkamertafel introduceert hij zijn vriendinnetje aan zijn sprakeloze schoonzusje Karin en oudere broer Gus - vertolkt door een zoals gewoonlijk uitstekende Emily Mortimer en Paul Schneider.

Lars legt uit dat zijn Bianca, een op het oog wellustige slettenbak, een christelijk meisje is dat door een ziekte verlamd is geraakt. En wanneer Lars vraagt of Bianca zolang bij hun mag logeren, weet Karin haar aanvankelijk nog tegenstribbelende man te overtuigen om de pop in huis te nemen.

Trefzeker
De bovenstaande scène is tekenend voor de film van regisseur Craig Gillespie. Als kijker moet je vaak grinniken om de reacties die de 'relatie' tussen Lars en Bianca uitlokt bij de inwoners, maar de filmmaker maakt de romance nooit belachelijk. In plaats daarvan weet hij medeleven te genereren voor de wereld van de vreemde Lars en zijn pop.

Wijselijk concentreert Gillespie zich op Lars' omgeving die zich net als de kijker eerst geen raad weet met de eigenaardige situatie, maar gaandeweg gewend raakt aan Bianca. Geen enkel moment twijfel je aan de hartelijkheid waarmee zij uit liefde voor Lars wordt ontvangen door de vrouwelijke inwoners. Ze knippen Bianca's haar, doen haar make-up en nemen haar mee naar een gala.

Naast de trefzekere regie van de nog onervaren filmmaker Gillespie - Lars and the Real Girl is slechts zijn tweede film - levert Ryan Gosling als Lars, na zijn indrukwekkende rol in het onderschatte Half Nelson, opnieuw een prachtrol af. Lars was in minder goede handen een aaneenschakeling van tics en psychische aandoeningen gebleven, maar Gosling laat zijn personage nergens verzanden in clichés die we zo vaak voorbij zagen komen als kopie van Dustin Hoffmans Rain Man.

Wanneer Lars' innerlijke strijd met traumatische gebeurtenissen uit het verleden naar boven komt en de ware reden voor het aanknopen van een relatie met zijn fantasievriendin wordt onthuld, zal alleen de grootste cynicus het droog houden.