Met de huidige economische crisis hadden de schrijvers van Death Race onbedoeld een vooruitziende blik. Ze schotelen ons een naargeestige toekomst voor: de economie is uiteen gevallen en de commercialiteit bepaalt zo'n beetje alles wat maar te bepalen valt. Gevangenissen bijvoorbeeld zijn er niet alleen maar om boeven van de samenleving vandaan te houden, maar moeten net als elk ander bedrijf winst maken.

Alles wat de winst nog wat hoger kan opkrikken is dan ook interessant en de directrice van een penitentiaire instelling (een snoeiharde rol van Joan Allen) heeft een uiterst populair en lucratief tijdverdrijf uit de grond weten te stampen. Haar gedetineerden nemen deel aan autoraces die op een betaalkanaal op TV worden uitgezonden. Hierbij gelden geen regels en elk middel is dan ook geoorloofd. De winnaar van het kampioenschap kan een leven in vrijheid tegemoet zien. Ex-coureur Jensen Ames (Jason Statham) wordt er door de politie bij gelapt en belandt in de bak. Zijn oude beroep oppakken lijkt zijn enige uitweg, maar achter zijn rug om wordt er een smerig spelletje gespeeld.

Death Race is een losse remake van Death Race 2000 uit 1975, waarin de hoofdrol was weggelegd voor David Carradine. Regisseur en schrijver Paul W.S. Anderson boog zich over deze gepimpte versie, die wat betreft sfeer en setting een stuk grimmiger is dan het origineel. Verder leende de regisseur van Resident Evil en Event Horizon een aantal personages van het origineel uit de jaren '70. Met een verhaaltje vooraf schetst Anderson de maatschappelijke situatie in het jaar 2012, zodat daarna lekker snel letterlijk alle remmen los kunnen.

Heerlijk schmierende Allen
Hoofdrolspeler Statham is geen gemakkelijke jongen, dat is wel duidelijk, maar echt veel kom je over zijn personage niet te weten. Daar is Death Race ook niet echt het type film naar. Toch is het jammer dat Anderson het gegeven van een overgecommercialiseerde samenleving, waarin er weinig moreel besef is ten koste van publieksvermaak, niet wat vetter heeft aangezet. Hoe macht werkt en met name hoe misbruik van macht werkt komt vooral tot uiting in het personage van Joan Allen, die als gewetensloze gevangenisdirectrice zo haar eigen regels hanteert. Een heerlijk schmierende Allen is dan ook de grootste troef die Death Race in huis heeft.

De actiescène waarmee geopend wordt mag dan nog een beetje slordig en verwarrend gemonteerd zijn, als Anderson zijn vorm te pakken heeft ontvouwt zich een heftige en amusante actiefilm. De grootste verrassing openbaart zich bij het einde. Het is al lang duidelijk dat alles toewerkt naar een zinderend slot - de laatste allesbepalende race - want dat is nu eenmaal onderdeel van het recept. Maar Anderson pakt dan nog even uit met de gewaagdste van het handjevol plotwendingen dat 'Death Race' rijk is. Het is jammer dat het sterke uitgangspunt en gedurfde slot zo overschreeuwd worden door een vermakelijk maar ietwat eentonig middenstuk.