Klassieke detective ontpopt zich tot actieheld
door Kita van Slooten
Op basis van eerdere verfilmingen en televisieseries staat Sherlock Holmes bij de meeste mensen bekend als de uiterst intelligente, eigenzinnige detective die op basis van de kleinste aanwijzingen de grootste mysteries weet op te lossen. Een keurige Engelse heer met pijp die immer kan rekenen op de hulp van zijn trouwe kameraad dokter Watson. Maar er is nog een minder belichte kant van de speurneus. Eentje die wél in de originele boeken van Arthur Conan Doyle genoemd wordt, maar slechts mondjesmaat in de vele adaptaties werd overgenomen: Holmes is een zeer getalenteerd bokser. En dat is natuurlijk een eigenschap waar Snatch-regisseur Guy Ritchie wel raad mee weet.
Sherlock Holmes opent dan ook met een actiescène waarin de detective (Robert Downey jr.) een vrouw uit handen van de slechterik redt nadat hij diens handlangers tegen de vlakte heeft gemept. Ritchie en zijn scenarioschrijvers hebben opnieuw naar Doyle's verhalen gekeken voor een herinterpretatie van Holmes. Geen stijve gentleman meer, maar een boksende speurneus op zoek naar spanning en sensatie. In Ritchie's wereld is de detective een excentriekeling met bijzonder slechte sociale vaardigheden. Hij is superslim, maar minstens zo baldadig.
Dus wanneer zijn vriend dokter Watson (Jude Law) aankondigt hun gedeelde huis te gaan verlaten omdat hij wil trouwen, is Holmes het daar natuurlijk niet mee eens. Hij doet lekker lomp tegen Watsons verloofde, wat voor problemen in hun vriendschap zorgt. Veel tijd om daar over te bakkeleien is er niet, want alhoewel Watson zich had voorgenomen wat rustiger aan te doen, raakt hij al snel betrokken bij de grote zaak waar Holmes zich op gestort heeft. Dit tot grote vreugde van de arrogante detective die ondanks zijn afstotende gedrag niet graag in zijn eentje op onderzoek uitgaat.
Onhelder plot
Het kibbelende tweetal moet erachter zien te komen hoe hun tegenstander Lord Blackwood (Mark Strong) na zijn executie op wist te staan uit de dood en hoe ze hem zo snel mogelijk weer achter tralies kunnen krijgen. Geen gemakkelijke klus, want de satanaanbidder heeft een geheim broederschap achter zich en beschikt over een Franssprekende reus die hij op Holmes en de zijnen afstuurt. Het verhaal in Sherlock Holmes lijkt bijzaak en is niet al te helder, maar komt er kort samengevat op neer dat Holmes de boeven moet ontmaskeren om een stokje te steken voor hun plannen om de wereld te veroveren.
Robert Downey jr. is een heel geschikte keus voor deze puberale Sherlock Holmes en met de chemistry tussen hem en Jude Law zit het zeker goed. Naast dit vermakelijke duo zijn er leuke bijrollen voor Eddie Marsan als de politie-inspecteur die de speurneus graag een handje helpt, Rachel McAdams als de verleidelijke oplichtster aan wie Holmes zijn hart heeft verpand en Mark Strong is met zijn strak achterover gekamde haar en venijnige blik een heerlijke schurk. Het Londen van eind 19e eeuw, waar de Tower Bridge nog in aanbouw is, levert mooie plaatjes op en componist Hans Zimmer zorgde voor vrolijke polkadeuntjes om de beelden te vergezellen.
Voordat Holmes zijn tegenstander knock-out slaat maakt hij in zijn hoofd een rekensommetje van het effect dat zijn slagen zullen hebben. Hij denkt graag vooruit. Ook regisseur Ritchie heeft daar een handje van, want als Sherlock Holmes aan het einde van de film aangeeft dat de zaak nog niet gesloten is, wordt duidelijk dat we binnenkort een vervolg kunnen verwachten waarin Robert Downey jr. opnieuw in de huid van de herboren detective kruipt en achter het boevengespuis aangaat.
Dus wanneer zijn vriend dokter Watson (Jude Law) aankondigt hun gedeelde huis te gaan verlaten omdat hij wil trouwen, is Holmes het daar natuurlijk niet mee eens. Hij doet lekker lomp tegen Watsons verloofde, wat voor problemen in hun vriendschap zorgt. Veel tijd om daar over te bakkeleien is er niet, want alhoewel Watson zich had voorgenomen wat rustiger aan te doen, raakt hij al snel betrokken bij de grote zaak waar Holmes zich op gestort heeft. Dit tot grote vreugde van de arrogante detective die ondanks zijn afstotende gedrag niet graag in zijn eentje op onderzoek uitgaat.
Onhelder plot
Het kibbelende tweetal moet erachter zien te komen hoe hun tegenstander Lord Blackwood (Mark Strong) na zijn executie op wist te staan uit de dood en hoe ze hem zo snel mogelijk weer achter tralies kunnen krijgen. Geen gemakkelijke klus, want de satanaanbidder heeft een geheim broederschap achter zich en beschikt over een Franssprekende reus die hij op Holmes en de zijnen afstuurt. Het verhaal in Sherlock Holmes lijkt bijzaak en is niet al te helder, maar komt er kort samengevat op neer dat Holmes de boeven moet ontmaskeren om een stokje te steken voor hun plannen om de wereld te veroveren.
Robert Downey jr. is een heel geschikte keus voor deze puberale Sherlock Holmes en met de chemistry tussen hem en Jude Law zit het zeker goed. Naast dit vermakelijke duo zijn er leuke bijrollen voor Eddie Marsan als de politie-inspecteur die de speurneus graag een handje helpt, Rachel McAdams als de verleidelijke oplichtster aan wie Holmes zijn hart heeft verpand en Mark Strong is met zijn strak achterover gekamde haar en venijnige blik een heerlijke schurk. Het Londen van eind 19e eeuw, waar de Tower Bridge nog in aanbouw is, levert mooie plaatjes op en componist Hans Zimmer zorgde voor vrolijke polkadeuntjes om de beelden te vergezellen.
Voordat Holmes zijn tegenstander knock-out slaat maakt hij in zijn hoofd een rekensommetje van het effect dat zijn slagen zullen hebben. Hij denkt graag vooruit. Ook regisseur Ritchie heeft daar een handje van, want als Sherlock Holmes aan het einde van de film aangeeft dat de zaak nog niet gesloten is, wordt duidelijk dat we binnenkort een vervolg kunnen verwachten waarin Robert Downey jr. opnieuw in de huid van de herboren detective kruipt en achter het boevengespuis aangaat.
Reacties (28)
-
- bryann
- zaterdag 8 mei 2010
- 14:09
-
- Niki
- donderdag 20 mei 2010
- 04:55
-
- GL
- donderdag 20 mei 2010
- 21:11
-
- Tarkus
- vrijdag 21 mei 2010
- 22:56
-
- moviemick
- vrijdag 28 mei 2010
- 01:41
Lees alle reactiesmooie film met een sterke cast. vond het echt een leuke film om een keer gezien te hebben. mooi sfeertje eromheen. aanrader.
Helemaal niet met bovenstaande eens, maar wel met diverse lieden van de pers (zie Pers): Wat een draak van een film! Overdadig stylisme, vermoeiende one-liners, pretentieuze dialogen en beelden en daarbij opgeteld de talloze cliche's, verkeerd gecaste slechterik (achterovergekamd haar en Darth Vader stem maken nog geen goede slechterik van een middelmatig acteur) en dito Femme Fatale (anybody say perfect Girl Next Door?) maakten dit voor mij een wel heel lange zit. Robert Downey wil ik voorlopig even niet meer zien (Tropic Thunder was voor mij zijn hoogtepunt, Soloist zijn dieptepunt: nu weer even stoppen meneer Downey) en Jude Law, ach vele malen beter gezien dan nu. En Ritchie's lower class machoism heeft mij eigenlijk toch al nooit zo kunnen boeien, hoewel ooit vernieuwend en verfrissend: Das war einmal ein zeit. Gelukkig komt de tijd van gewoon een goeie film kijken zonder teveel stylistische tierelantijen ook weer terug, en kunnen we de over de top beelden, dialogen en gefreak weer met een gerust over laten aan de Echte Meester op dit vlak: Tarantino.
Robert Downey Jr. past helemaal in de rol van Holmes beter dan in Tony Stark in het verschrikkelijke Iron Man! Maar het personage Holmes in deze film met de beste wil van de wereld ook kan niet boeien nog mee levend worden genoemd wat zeer vreemd was en dus een minpunt is. Men weet niet wat men met Sherlock Holmes moest aanvangen en we krijgen eigenlijk geen Sherlock Holmes maar gewoon een freaky detective. Jude Law is wel leuk om naar te kijken en in zijn personage valt wel in te leven. Het stylistische vlak van de film is om van te smullen. Behalve het belabberde camerawerk vooral dan de mottige crane shots en de barslechte visual effects. Het verhaal is niet echt origineel maar toch boeiend en snel genoeg verteld! De film doet toch smaken naar meer ondanks het oppervlakkige hoofdpersonage. Hopelijk wat meer uitdieping en een introductie van de nieuwe Sherlock want hier liep alles door elkaar!
Hoewel het geen heel slechte film is, had ik er toch veel meer van verwacht.
Het verhaal zit wel goed, en ook de vertolkingen vond ik best goed.
Maar het geheel vind ik niet goed gebracht, en ik vraag me hierbij dus af of Guy Ritchie wel de geknipte persoon was voor de regie van deze film.
Wat ik wel prachtig vond in de ganse film is hoe het oude Londen in beeld werd gebracht, compleet met de Tower Bridge in aanbouw, super gewoon !!
Deze Sherlock Holmes-versie is een beetje een "je vindt het leuk/je haat het" film geworden in werkelijk elk opzicht. Bij vrijwel elk minpunt kan je je afvragen of je dit überhaupt een daadwerkelijk minpunt vindt, of dat je het "wel geinig vond", en bij elk pluspunt werkt dit precies hetzelfde.
De visuele stijl sprak mij persoonlijk wel aan, maar voor hetzelfde geld vind je het onzinnig dat er bij een dergelijke film zo'n ADHD-achtige cinematografie en montage is gebruikt.
De 'grande finale' waarin alle mysterieuze gebeurtenissen volledig samen komen, gerationaliseerd en wel, is al te voorspellen bij het lezen van de achterkant van de dvd-hoes. Het is op geen enkel moment de vraag of alles uiteindelijk nog logisch samenkomt, het is eerder de vraag hóe dit, op al dan niet veel te vergezochte wijze, zal gaan gebeuren. Ook hier weer de vraag of dit een storend aspect is van de film, of dat het gewoon de onvermijdelijke formule van dit soort films is (net zoals bij romkoms en hun simpelweg verplichte happy ending).
Ook kan je je afvragen of je het storend vindt dat Sherlock Holmes in deze film als bovenmenselijk intelligent wordt afgebeeld (er is ergens een grens), dat er een onvermijdelijke love-interest, zonder verder enige èchte functie te vervullen in het verhaal, in móest worden verwerkt en dat de plotontwikkeling inderdaad nogal vaak op een te laag pitje blijft plakken. Maar maakt dit het allemaal een matige film? Discutabel.
Iets wat wel echt een minpunt genoemd mag worden: het tweede deel van het eerste gevecht met de reus (die in de havenwerkplaats) is simpelweg te belachelijk voor woorden.