De succesvolle reeks Prince of Persia games maken al vele jaren de spelcomputer onveilig. Uiteraard is het succes van de Perzische prins niet onopgemerkt gebleven in Hollywood en heeft Disney een live-action filmversie gemaakt, getiteld Prince of Persia: The Sands of Time. Fans van de videogames kijken mogelijk met de nodige scepsis naar het verschijnen van deze titel want de meeste spellen die naar het witte doek zijn gebracht, vielen vaak akelig door de mand en deden geen eer aan hun origine. Die fans kunnen enigszins gerustgesteld zijn. Avonturenfilm Prince of Persia is geen hoogvlieger maar de productie doet wel waar hij goed in is: ongecompliceerd vermaak.

In het oude Perzische Rijk wordt de weesjongen Dastan geadopteerd door de Perzische koning en is daarmee, samen met de twee andere biologische zoons van de koning, een mogelijke troonopvolger. Een aantal jaren later wordt dankzij een list van de inmiddels volwassen geworden Dastan (Jake Gyllenhaal) een heilige stad veroverd, die onder leiding staat van prinses Tamina (Gemma Arterton). Dastan vindt een mythische dolk die door Tamina beschermd moet worden waarin de Sands of Time zit, een gift van de goden waarmee je terug in de tijd kan reizen. Vervolgens wordt de Perzische koning vermoord en is Dastan aangewezen als de schuldige. De echte moordenaars blijken echter achter de dolk aan te zitten. Samen met Tamina slaat Dastan op de vlucht om zijn onschuld te bewijzen en om ervoor te zorgen dat het wapen niet in de verkeerde handen valt.

Twee uur plezier
Prince of Persia: The Sands of Time doet vaak denken aan recente avonturenfilms als The Mummy en Pirates of the Caribbean (ook van Disney). Dit zorgt weliswaar voor weinig verrassingen, maar geeft wel twee uur plezier voor jong en oud met actie, humor en een vleugje romantiek tussen de hoofdrolspelers. De gebeurtenissen rondom Dastan en de magische dolk zijn hieraan ondergeschikt gemaakt. Het verhaal is zo plat als een dubbeltje en steeds moeilijker serieus te nemen. Dat gebrek aan diepgang zit Prince of Persia niet in de weg. De productie is groots opgezet, de special effects behoorlijk uitgewerkt en vooral in de gevechten en achtervolgingen zijn gelukkig nog voldoende invloeden uit de games terug te vinden.

De afgetrainde Jake Gyllenhaal voelt zich als Dastan duidelijk op zijn gemak in de Perzische zandbak. Gewapend met zijn sixpack, zwaarden en free running-vaardigheden weet hij in elke vechtpartij of achtervolging weer te overtuigen. Zijn nieuw aangemeten Britse accent had hij echter net zo goed achterwege kunnen laten. Ook Arterton als de goedgebekte en bloedmooie Tamina is aangenaam om naar te kijken evenals Alfred Molina die zijn rol van een louche organisator van struisvogelraces lekker dik aanzet.

Prince of Persia: The Sands of Time is typisch zo'n blockbuster geworden die je een twee uur durende achtbaanrit biedt, maar bij het verlaten van de bioscoop alweer als zand vervlogen is.