Van alle populaire (sub)genres is de romantische komedie nou niet een van de meest spannende. Bijna eigen aan de romcom is het gegeven dat de twee smachtende geliefden elkaar uiteindelijk in de armen zullen vallen. De originaliteit ligt dan ook in de vraag hoe de makers uiteindelijk tot deze amoureuze uitkomst zullen komen. Zelfs daarvoor lijken haast vaste regels te bestaan. Zo heb je de traditionele tegenslag en/of stoorzender die roet in het etentje bij kaarslicht dreigt te gooien.

Daarnaast lijken de twee hunkerende hoofdpersonen óf voor elkaar bestemd te zijn maar kunnen door omstandigheden niet tot elkaar komen óf ze hebben zo'n godgruwelijke hekel aan elkaar dat ze daarom juist aan het daten zullen slaan. Tot deze laatste categorie mag The Proposal van Anne Fletcher (Step Up, 27 Dresses) gerekend worden. Sandra Bullocks Margaret Tate is een onuitstaanbare bitch. Als deze boekredacteur de afdeling op komt lopen, schieten haar medewerkers slaafs in de werkhouding en chatten onderling naar elkaar dat 'het gearriveerd is' of 'de heks op haar bezemsteel zit', klaar om iemand de laan uit te sturen.

Van al haar ondergeschikten lijkt secretaris Andrew (Ryan Reynolds) zich nog het best te kunnen schikken naar de nukken van zijn bazin. Hij laat zich niet zo snel gek maken, al heeft hij stiekem precies dezelfde gedachten over Margaret als de rest van de werkvloer. Als de Canadese Margaret mede door haar eigen stomme schuld haar verblijfsvergunning dreigt te verliezen, draagt ze Andrew op om met haar te trouwen zodat ze de Verenigde Staten niet uitgezet zal worden. Een zakelijk voorstel dat zij wel even voor hem zal regelen. Maar Andrew moet uitgerekend dit weekend naar Alaska om de negentigste verjaardag van zijn oma Annie te gaan vieren. Aan het nieuwbakken stel de taak om ten overstaan van Andrews familie en de Amerikaanse immigratiedienst de schijn op te houden.

Geslaagde interactie en chemie
Op het moment dat Margaret beseft dat haar toekomst in handen ligt van haar assistent, lijken de rollen geheel omgedraaid. Scenarist Pete Chiarelli zet bij zijn eerste schrijfklus de verandering van met name het personage van Bullock geleidelijk in. Ze verandert niet opeens van een allesverscheurende leeuwin in een poeslieve meegaande kitten. Bovendien is Andrew geen sukkel die alles maar over zich heen laat komen. Regelmatig dient hij zijn bazin van repliek en in de interactie en chemie tussen Bullock en Reynolds schuilt de grootste kracht van The Proposal.

Ook wat betreft de traditioneel irritante randfiguren houdt Chiarelli zich aardig in, al blijkt de aanwezigheid van een op de raarste momenten opduikende latino uitermate storend. Wat betreft de ondersteunende cast is vooral Golden Girl Betty White als Andrews stoute oma een ware aanwinst. The Proposal schiet zo nu en dan flink uit de bocht als er bijvoorbeeld een vervelende stripact van diezelfde vervelende latino voorbijkomt of wanneer Margaret met oma Annie een oerritueel in de bossen meent te moeten uitvoeren. Ondanks deze misplaatste buitensporigheden is The Proposal een amusante romcom, met een voor het genre nog relatief verrassende plotwending. De formulematige uitkomst wordt acceptabel gemaakt door de snedige dialogen.