Al vanaf het moment dat good old Sly Stallone in een van de eerste scènes van The Expendables een Somalische piraat - hoe actueel - in twee helften schiet is overduidelijk dat bij zijn nieuwste actiefilm maar één ding voorop heeft gestaan: lol. Het is dan ook meteen een lekker over the top begin. Stallone vertolkt niet alleen een hoofdrol, maar schreef ook mee aan het scenario en klom op de regiestoel. Zijn boodschap: een beetje vergane glorie kan nog best van het doek kan spatten. Want laten we eerlijk zijn, de actiemannen die voor The Expendables zijn opgetrommeld hebben zo onderhand de papieren voor hun AOW-aanvraag haast al wel ingevuld.

Het mag de pret geenszins drukken. Stallone heeft zijn imposante telefoonlijstje met bevriende actiehelden afgestreept, onder wie Dolph Lundgren, Jet Li en Jason Statham. Een aantal had geen zin, zoals Jean-Claude van Damme of Steven Seagal, of had het te druk met ruziemaken met justitie, zoals Wesley Snipes. Arnold Schwarzenegger en Bruce Willis waren nog wel zo sportief om eventjes op te komen draven voor een enkele praatscène. Op de vraag van Stallones personage waarom Arnie niet gewoon even meeknokt, is het antwoord van Willis: "Ach, hij wil president worden."

Het zijn deze dikke vette knipogen, die in de laatste Rambo ontbraken maar nu wel voor de broodnodige relativering zorgen. Het is dan ook klip en klaar dat Stallone zijn 'Clash of the Action Heroes' totaal niet serieus heeft genomen. The Expendables zijn een stel huurlingen die overal ter wereld wel even orde op zaken kunnen stellen. Barney Ross (Stallone) is een verdienstelijk scherpschutter, Lee Christmas (Statham) weet wel raad met het mes, Ying Yang (Li) hangt de Oosterse vechtspecialist uit en Gunnar (Lundgren) is een reusachtige knokker.

Het clubje hangt rond in de tattooshop van Tool (Mickey Rourke), smachtend naar een nieuwe opdracht. Die dient zich aan in op het fictieve Zuid-Amerikaanse eiland Vilena, waar generaal Garza (David Zayas, bekend van de TV-serie Dexter) met hulp van een corrupte voormalige CIA-agent (Eric Roberts) de lokale bevolking onderdrukt. Vermomd als vogelliefhebbers vereren Stallone en Statham het eiland met een bezoekje. Wat hierna volgt komt er simpelweg op neer dat alles en iedereen het veld mag ruimen voor The Expendables.

Hoge bodycount
Stallone en medescenarist Dave Callaham (Doom) hebben er nog wel wat verplichte saaie subplotjes ingegooid - grotendeels over vrouwen - die nauwelijks worden afgemaakt. Ze hebben meer tijd, geld en moeite willen steken in het vinden van een excuus om de bodycount zo hoog mogelijk op te laten lopen, maar juist op dat vlak hadden ze wel nog wat creatieve input kunnen gebruiken. Stallone lost alles op met het beter schiet- en knalwerk en Statham mist zelden of nooit als hij eenmaal zijn mes trekt. Deze twee personages eisen de meeste schermtijd op, waardoor hun actievrinden regelmatig het onderspit mogen delven. Bovendien tappen de twee leiders wel erg veel uit hetzelfde vaatje en gaat het eenzijdige geschiet en gesnij op den duur wat vervelen.

Ook bij de regie van Stallone vallen de nodige kanttekeningen te plaatsen. Zijn eigen hoogtijdagen stammen uit een tijd waarin het tempo voor hedendaagse begrippen haast tergend langzaam was. Het gevolg is dat Stallone hip heeft willen doen, wat naast een aantal toch wel fraaie shots vooral tot uiting komt in de overdreven flitsende montage. De beeldenstromen zijn soms niet bij te houden en geeft je het gevoel dat de editor met een afstandsbediening in zijn hand in hoog tempo langs een aantal televisiekanalen zapt. Dergelijke schoonheidsfoutjes doen er natuurlijk niet echt toe, maar steken wel schril af tegen het type actiehelden van weleer dat hier de revue passeert en dat zijn langste tijd wel heeft gehad.

The Expendables is dan ook een waardig eerbetoon aan die goeie ouwe tijd en wellicht een officieus afscheid van de sterren die eruit voortkwamen. Vooral bij het lummelen in Rourkes garage heeft Stallone een hoog oude jongens krentenbrood-gehalte weten te bereiken. De mannen hebben er plezier in gehad en dat komt goed over. Uiteindelijk is dat toch ook waar het popcornpubliek op afkomt. Op dat punt is The Expendables met de eenvoudige plot en lekker heldere personages een ideaal avondje uit. Pomp van te voren nog even je testosterongehalte op, want dat draagt bij aan de feestvreugde.