In het drama Closer was het duidelijk dat er op het witte doek chemie is tussen Julia Roberts en Clive Owen. Geen wonder dat ze een paar jaar later weer samen zijn gecast, dit keer als kibbelende lovers annex geheim agenten in Duplicity.

MI6 agent Ray (Owen) en CIA agente Claire (Roberts) voelen zich vanaf hun eerste ontmoeting tot elkaar aangetrokken. Alleen proberen ze elkaar telkens een stapje voor te zijn waardoor ze niet weten wat de ander precies van plan is. Beiden hebben geen vertrouwen in andere mensen en zijn door hun baan behoorlijk paranoïde. Hun carrières zorgen er ook nog eens voor dat ze elkaar bijna niet zien en geheimen voor elkaar moeten verzwijgen.

Je kunt dus wel stellen dat de basis van hun relatie behoorlijk klote is. Daarom spreken ze af om beiden te kappen met hun werk, maar niet voordat ze genoeg miljoen hebben om zich het goede leven te kunnen veroorloven. Ze besluiten daarom te infiltreren in concurrerende bedrijven, zodat ze met wederzijdse informatie geld kunnen opstrijken.

Ingewikkelde dubbelzinnigheid
Hoewel Duplicity een elegante aankleding heeft gekregen, is het moeilijk het ingewikkelde verhaal te volgen. Zoals de titel al aangeeft, hebben Ray en Claire hebben allebei hun eigen agenda. Ze doen alles uit eigenbelang en proberen elkaar telkens weer af te troeven. Als kijker wordt je hierdoor zo vaak op het verkeerde been gezet, dat hun motieven uiteindelijk niet meer te volgen zijn.

De liefdesrelatie tussen Claire en Ray weet de aandacht echter vast te houden. Hun snelle en snerende dialogen doen denken aan de oude screwball comedies met Cary Grant en zorgen ervoor dat je niet afhaakt. Even niet opletten en je mist een komische of keiharde oneliner. De plot is hier en daar misschien moeilijk te volgen en rommelig uitgewerkt, de spanning tussen de twee personages springt in iedere scène van het doek.