| 60 |
Portret van een doorzetster'The Young Victoria' ziet er prachtig uit, maar onderscheidt zich te weinig van genregenoten om echt een onvergetelijke indruk achter te kunnen laten. Emily Blunt is de grootste blikvanger en haar innemende vertolking redt dit koninginnendrama, dat soms wel erg vreemde sprongen in de tijd maakt. Arjan Welles - Film1 |
Het vinden van je identiteit"Na het begin met donkere interieurscènes, die de claustrofobische, al te beschermde opvoeding van Victoria weerspiegelen, wordt de film lichter en de kaders minder benauwd." André Waardenburg - NRC Handelsblad |
|
Jeugdigheid in stijf korset"The Young Victoria is niets meer of minder dan een onderhoudend, degelijk kostuumdrama." Pauline Kleijer - De Volkskrant |
|
Meer Máxima dan Wilhelmina"Scenarist Julian Fellowes slaagt er niet in het drama, anders dan het ook door hem geschreven Gosford Park van Robert Altman, boven de fraaie kostuums en de weelderige aankleding uit te tillen." Jos van der Burg - Het Parool |
Portret van een doorzetster
door Arjan Welles
Ze staat te boek als de langst heersende vorstin van de Britse geschiedenis. Ruim 63 jaar zat de betovergrootmoeder van de huidige Britse koningin op de troon. Victoria loodste haar land door de Industriële Revolutie en was tevens de eerste keizerin van India. De Britten zijn dol op koningsportretten, getuige de populariteit van de twee Elizabeth-films en The Queen. Dan is een biopic over de jonge jaren van Victoria een logische zaak.

De productie van de verfilming van het leven van de jonge Victoria werd mede opgestart door Sarah Ferguson, door haar voormalige huwelijk zelf een ingewijde van de Britse royals. Ferguson, die twee boeken schreef over Victoria, wilde de nadruk leggen op de vrijgevochten houding van de vorstin. Ze was een moderne vrouw, die zich niet makkelijk de les liet lezen. The Young Victoria begint dan ook wanneer Victoria (Emily Blunt) als zeventienjarige nog te jong is om de dienst uit te maken. Haar oom, de zieke William (Jim Broadbent), probeert zijn leven te rekken tot zijn nichtje achttien is om te voorkomen dat Victoria's moeder (Miranda Richardson) de boel waarneemt.
Victoria is altijd beschermd opgevoed en mag niet eens zelfstandig de trap op en af. Als ze uiteindelijk de troon bestijgt verslechtert de relatie met haar moeder verder. Van allerlei kanten wordt er aan de jonge vorstin getrokken. Ook de liefde loert om de hoek. Haar neef, de prins van België, ziet haar wel zitten. Lange tijd probeert Victoria het gevlei van de prins af te wenden, omdat ze geenszins van plan is zich aan een man te binden. Op het politieke vlak leunt ze steeds meer op de premier, Lord Melbourne (Paul Bettany).
Weinig onderscheidend
In vele opzichten volgt The Young Victoria van de Canadees Jean-Marc Vallée (die hiervoor nog grote indruk maakte met C.R.A.Z.Y.) het stramien van veel historische kostuumdrama's. Koningen en koninginnen, en dan vooral de Britse, hebben nu eenmaal veel aan hun hoofd en moeten continu hun aandacht en macht zien te verdelen en te behouden. Aanvankelijk begint Vallée nog op interessante toon als de vrijgevochten persoonlijkheid van de toen nog aanstaande vorstin wordt neergezet. Daarna weet de regisseur zich weinig te onderscheiden van genregenoten.
Het ziet er allemaal prachtig uit, maar het sprankelt weinig. In visueel opzicht en wat betreft de aanpak van het eerste half uur doet The Young Victoria sterk denken aan Sofia Coppola's Marie-Antoinette. Als Vallée en zijn uitstekend opererende cast eenmaal op stoom zijn gekomen vervalt dit koninginnendrama te veel in clichés en oninteressant relationeel en machtsbelust geneuzel. Vreemd genoeg meent de regisseur hierbij hele vreemde sprongen in de tijd te moeten maken. Juist die momenten in het leven van Victoria die wel boeiende screentijd zouden hebben opgeleverd worden afgeraffeld.
The Young Victoria houdt even abrupt op als het begonnen is. De vorstin heeft dan nog meer dan de helft van haar leven te gaan. Gezien de hectische tijd waarin haar heerschappij plaatsvond smaakt dit alles, ondanks de genoemde schoonheidsfoutjes, toch naar meer. Dit verlangen komt vooral door de innemende vertolking van Blunt.


Victoria is altijd beschermd opgevoed en mag niet eens zelfstandig de trap op en af. Als ze uiteindelijk de troon bestijgt verslechtert de relatie met haar moeder verder. Van allerlei kanten wordt er aan de jonge vorstin getrokken. Ook de liefde loert om de hoek. Haar neef, de prins van België, ziet haar wel zitten. Lange tijd probeert Victoria het gevlei van de prins af te wenden, omdat ze geenszins van plan is zich aan een man te binden. Op het politieke vlak leunt ze steeds meer op de premier, Lord Melbourne (Paul Bettany).
Weinig onderscheidend
In vele opzichten volgt The Young Victoria van de Canadees Jean-Marc Vallée (die hiervoor nog grote indruk maakte met C.R.A.Z.Y.) het stramien van veel historische kostuumdrama's. Koningen en koninginnen, en dan vooral de Britse, hebben nu eenmaal veel aan hun hoofd en moeten continu hun aandacht en macht zien te verdelen en te behouden. Aanvankelijk begint Vallée nog op interessante toon als de vrijgevochten persoonlijkheid van de toen nog aanstaande vorstin wordt neergezet. Daarna weet de regisseur zich weinig te onderscheiden van genregenoten.
Het ziet er allemaal prachtig uit, maar het sprankelt weinig. In visueel opzicht en wat betreft de aanpak van het eerste half uur doet The Young Victoria sterk denken aan Sofia Coppola's Marie-Antoinette. Als Vallée en zijn uitstekend opererende cast eenmaal op stoom zijn gekomen vervalt dit koninginnendrama te veel in clichés en oninteressant relationeel en machtsbelust geneuzel. Vreemd genoeg meent de regisseur hierbij hele vreemde sprongen in de tijd te moeten maken. Juist die momenten in het leven van Victoria die wel boeiende screentijd zouden hebben opgeleverd worden afgeraffeld.
The Young Victoria houdt even abrupt op als het begonnen is. De vorstin heeft dan nog meer dan de helft van haar leven te gaan. Gezien de hectische tijd waarin haar heerschappij plaatsvond smaakt dit alles, ondanks de genoemde schoonheidsfoutjes, toch naar meer. Dit verlangen komt vooral door de innemende vertolking van Blunt.









