Het verhaal begint in de ruimte, waar een ruimteschip een noodlanding maakt op een warme, droge planeet, die op het eerste gezicht verlaten lijkt. Wetsdienaar William Johns merkt dat zijn gevangene, Riddick, is ontsnapt. De andere overlevenden zien Riddick als bedreiging die elk moment kan opduiken om iemand te doden. Wanneer er plotseling een dode valt, wordt de angst voor Riddick alleen maar groter.

Men ontdekt dat er moordlustige wezens in de planeet huizen die niet tegen licht kunnen. De oppervlakte van de planeet, die continu wordt verlicht door drie zonnen, lijkt een veilige plaats. Een zonsverduistering hult de planeet echter in complete duisternis. Dan komen de oorspronkelijke bewoners te voorschijn. Riddick, voor wie men eerder zo bang was, blijkt met zijn vermogen om in het donker te kunnen zien, een aanwinst te zijn.

Zeer opvallend aan de film is het camerawerk. Het effect van de felle zonneschijn is met een bijna overbelichte lens geïmiteerd. De schijnsels van de drie verschillende zonnen zijn op een creatieve manier in beeld gebracht net als de overweldigende shots van duizenden wezens die in zwermen door de bioscoop flitsen.

Dat neemt niet weg dat 'Pitch Black' een nauwelijks verrassende film is. Naast de verbluffende special effects valt er weinig anders te beleven. Wat meer karakterontwikkeling had niet misstaan terwijl de climax van de film wel wat grootser had gemogen. Los van dit is 'Pitch Black' een redelijk goede film, die de science-fiction en horror fan ongetwijfeld zal bekoren.

Joseph Veerman