In het tragikomische Terribly Happy (Frygtelig Lykkelig) van regisseur Henrik Ruben Genz lijkt de grimmige ondertoon van Thomas Vinterbergs Festen teruggekeerd. Aan de oppervlakte is de Deense samenleving in Zuid-Jutland het toonbeeld van moraliteit en gematigdheid, terwijl in een diepere laag het andere uiterste wordt gesuggereerd.

Politieman Robert wordt na een professionele fout in Kopenhagen naar de provincie overgeplaatst. In een klein, grijs en koud dorpje vertegenwoordigt hij in z'n eentje de aanwezige politiemacht. Zijn eerste dagen slijt hij in zijn saaie politiebureau annex huis. De meeste actie krijgt hij wanneer een jongetje diefstal pleegt bij de plaatselijke kruidenier. Een gelijkenis met de Britse Hot Fuzz is niet ver te zoeken, totdat een vrouw genaamd Ingerlise, Robert wijst op de losse handjes van haar man en de toon omslaat tot soms David Lynch-achtige proporties. Zo wil Ingerlise geen aanklacht indienen, maar vertelt ze dat Robert kan weten wanneer Jørgen weer in een woedende bui is: als haar dochtertje om de huiselijke ruzie te ontwijken door de straat loopt met haar poppenwagen met de akelig piepende wielen.

In de enige kroeg van het dorp komen alle bewoners iedere dag samen. Zodra Robert binnenkomt, de vreemdeling die water drinkt, wordt het akelig stil. Robert probeert bijna wanhopig in te burgeren, maar dat blijkt onmogelijk. De dorpsdokter, Ingerlise en haar man Jørgen, allen leven in hun eigen plattelandsuniversum waar de stadsagent geen blik waardig wordt gegund.

Grimmig en absurd
Het uitgestrekte grijzige landschap, de onpersoonlijke bruine interieurs en even onpersoonlijke maar wel vijandige personages maken dat je als kijker, net als Robert, het liefst meteen wil vertrekken. De cinematografie en af en toe vrij bloedige mise-en-scène passen goed bij het steeds grimmiger opbouwende verhaal dat niet in een volwassen sprookje van Hans Christian Andersen zou misstaan. Robert wordt door Ingelise's charme maar ook door haar rol als slachtoffer steeds meer tot haar aangetrokken. Hij wil haar beschermen maar ze maakt het hem niet gemakkelijk. Ze wil weg van Jørgen maar niet weglopen van haar stad. Waarom blijft ze in dit afschuwelijk verdorven gat?

Robert komt dit echter te weten nadat hij zelf een groot geheim openbaart, waardoor hij één wordt met de dorpelingen. Vanaf dat moment is ook Robert 'akelig gelukkig' in Zuid-Jutland en wordt de vreemde titel duidelijk. Pas dan valt de reden voor de aanwezige absurdistische sfeer te verklaren en beginnen je armhaartjes langzaam overeind te staan.

De deprimerende tragikomische elementen maken dat je vanzelf uit één van de twee kiest: of je gaat mee met de tragedie waardoor je de film te serieus neemt of je ziet de film juist als komedie en merkt dat er te weinig humoristische elementen inzitten. Dit is jammer want de potentie tot een klein meesterwerk is in Terribly Happy absoluut aanwezig.