De verfilmingen met superhelden in de hoofdrol zijn weliswaar nog steeds niet aan te slepen, maar de alleskunners hebben er zo onderhand geduchte concurrentie bij gekregen. Als je het namelijk een beetje kritisch bekijkt, zijn de in maillots en capes gehulde krachtpatsers vaak behoorlijk suf. Het zijn eerder hun tegenstanders, de slechteriken, die kleur en schwung aan superheldenstrips en -films geven.

Het wordt dan ook tijd dat de treiterkoppen wat meer op de voorgrond treden en als antiheld hun eigen slechte reputatie eer aandoen. En dan heb je niet zoveel aan suffe plannetjes. Nee, het mag lekker duidelijk en megalomaan, bijvoorbeeld de zucht naar wereldheerschappij of het laten krimpen van de maan naar zakformaat. Met dit laatste onvoorstelbare plan komt de gemene Gru althans op de proppen in Despicable Me, dat afkomstig is van de makers van de Ice Age-reeks. Met deze ongeëvenaarde verdwijntruc zal de met een Oost-Europees accent gebekte Gru (stem van Steve Carell) de hele wereld eens een poepje laten ruiken en doen sidderen van angst.

In een suffe buitenwijk heeft onze gemenerd een opvallend deprimerende villa neergezet. Onder het pand en de verdorde grasmat, die door moet gaan als voortuin, bevindt zich het enorme hoofdkwartier waar Gru samen met zijn hulpjes, de Minions, zijn snode plannetjes tot uitvoer probeert te brengen. Voor de financiering van al deze misdaden klopt de stouterd regelmatig aan bij een speciale bank voor booswichten. Deze wordt geleid door een wel erg strenge directeur die eerst een waterdicht businessplan wil zien voor hij zijn portemonnee trekt.

Als de bank niet mee wil werken aan zijn plan om de maan te stelen besluit Gru zelf maar de middelen, waaronder het wapen om het hemellichaam te laten krimpen, proletarisch bij elkaar te shoppen. Zijn plannen worden gesaboteerd door collega-schurk Vector (Jason Segel), een miezerig nerdy groentje dat hem steeds te slim af is. Om zich via een omweg de toegang tot Vectors immense bunker te verschaffen, besluit Gru een drietal weesmeisjes te adopteren die langs de deuren gaan om koekjes te verkopen. Maar de koters en opkomende papagevoelens dreigen een loopje met Gru te nemen.

Goed uitgewerkte personages
De uitgangspunten van Despicable Me zijn opvallend simpel. De no-nonsense-aanpak gaf regisseurs Pierre Coffin en Chris Renaud alle ruimte om hun verhaal naar hartelust in te kleuren met leuke grapjes en goed uitgewerkte personages. Er wordt dan ook een heel scala aan bijfiguren opgevoerd die allemaal hun logische plek opeisen. De verrichtingen van Gru op het criminele pad zijn uiterst vermakelijk en bouwen langzaam op naar een hoogtepunt zonder oninteressante zijpaden in te slaan. Er is zelfs tijd ingeruimd voor verdieping die er voor zorgt dat de sympathie voor Gru met elke animatieframe toeneemt. De schurk heeft het zelf namelijk ook niet gemakkelijk gehad met een veeleisende moeder (Julie Andrews), die hem zelfs nu hij volwassen is nog onder de duim houdt. Het vormt een effectief contrast met de drie weesmeisjes die hij in huis haalt en niet eens ouders hebben gekend.

Gru's tegenstander Vector toont aan dat het altijd nog een graadje erger kan op de schaal van slechtheid zonder de hoofdpersoon echt af te zwakken. Met de veelzijdige personages konden de makers alle kanten op. Hierdoor heeft Despicable Me weinig last van het feit dat het de plot niet bijster origineel is. De vergelijkingen met Pixars The Incredibles en Monsters vs. Aliens van DreamWorks liggen namelijk voortdurend op de loer. Coffin en Renaud toverden hun animatie-avontuur grotendeels uit Franse computers. De humor doet Europees aan en is door de bescheiden stemvertolkingen opvallend subtiel en ongeforceerd. Zo kent de grote baas Gru bijvoorbeeld al zijn onderdanige personeel bij naam.

De Minions zijn de amusantste van de vele sidekicks en vormen dankbaar materiaal voor hun eigen toekomstige spin-off film. Net als bij de pinguïns in Madagascar het geval was, dringen ze zich niet op constant op, maar weten het verhaal een extra komische draai te geven. De rijkelijke invulling en mooie plaatjes illustreren dat Despicable Me met veel liefde en aandacht is gemaakt.