Na het succes van de verfilming van Cormac McCarthy's boek No Country for Old Men was het een kwestie van tijd voordat een volgend werk zijn weg zou vinden naar het witte doek. The Road leek op papier een commercieel onverfilmbaar boek, toch ging regisseur John Hillcoat met het project aan de slag.

Echt vrolijk is het uitgangspunt niet te noemen. Natuurrampen hebben ervoor gezorgd dat het leven op aarde zoals wij dat kennen, niet langer mogelijk is. Dieren en planten gaan dood en slechts een handvol mensen overleven de ellende. Het personage gepeeld door Viggo Mortensen is daar eentje van. Zijn zoon (Kodi Smit-McPhee) is geboren na de ramp. Flasbacks wijzen uit dat de moeder (een piepklein rolletje van Charlize Theron) het niet meer aankon en haar man en kind heeft achtergelaten om een zekere dood tegemoet te lopen.

Vader en zoon zijn alleen over en proberen zich een weg te banen in de post-apocalytische wereld. Dat is niet gemakkelijk. Het weer is guur, eten is er nauwelijks en ze moeten oppassen voor kannibalen. Moeizaam sloffen ze achter hun boodschappenwagentje met spullen aan, zonder echt een richting te hebben. Hun pistool heeft nog maar twee kogels, bedoeld om zelfmoord te plegen wanneer ze in handen van kannibalen terechtkomen.

Liefdevolle momenten
Wat vader en zoon erdoorheen sleept, is hun onderlinge band. In het boek van McCarthy werden ze beschreven als 'each the other's world entire' en dat komt goed over. Het uitmuntende spel van de twee hoofdrolspelers maakt hun tocht volledig overtuigend. Hoewel er op zich weinig gebeurt, zijn het de kleine liefdevolle momenten tussen vader en zoon die The Road een extra dimensie geven.

Regisseur John Hillcoat heeft het verhaal van McCarthy visueel goed vormgegeven. De grimmige sfeer van het boek heeft hij met grijze tinten en een nare motregen weten over te brengen. Bovenal heeft hij in de twee hoofdrollen de perfecte acteurs gecast die boeiend blijven om te bekijken. Alleen is het jammer dat The Road letterlijk nergens heen leidt. Het einde lijkt gekunsteld en doet sentimenteel aan, wat uit de toon valt bij de rest van de speelduur.

The Road is troosteloos en deprimerend zonder een sprankeltje hoop. Hoewel de acteurs je zullen raken en ontroeren, is dit zeker geen aanrader voor iedereen. Of je vindt de film langdradig, of je vindt het prachtig. Er is bij The Road geen middenweg.