Met een beetje hulp van de concurrent

Al vanaf de geboorte van filmstudio DreamWorks mocht Jeffrey Katzenberg als hoofd van de animatie-afdeling zich bemoeien met successen als Shrek, Madagascar en Kung Fu Panda. Katzenberg trok zijn vorige werkgever Disney uit het slop door na de matige animatiefilms uit de jaren '70 en '80 het roer rigoureus om te gooien. Het resultaat was een herboren animatiestudie die grote lof oogstte en vooral veel geld verdiende met titels als The Little Mermaid, Aladdin en The Lion King. Ondanks Katzenbergs latere inspanningen bij DreamWorks is het hem nooit gelukt de inspanningen van Disney en Pixar echt te evenaren.

DreamWorks riep vaak net iets te hard welke grote sterren ze nu weer voor het stemmenwerk van hun animatiefilms hadden weten te strikken. In plaats van hun centen in een goed script te stoppen ging het budget op aan bekende namen en extravagante special effects. Met een goedlopend verhaal op de proppen komen bleef de grootste uitdaging voor de club van Katzenberg. Het is dan ook haast ironisch dat DreamWorks voor hun nieuwste animatiefilm, How to Train Your Dragon twee regisseurs en schrijvers uit de Disney-stal hebben aangetrokken. En 'opeens' zit het wel snor met het verhaal en blijkt dat het met alleen Gerard Butler als bekendste naam het ook nog best goed kan komen.

Aan het roer van de familiefilm over een jonge Viking die een zeldzame ontembare draak tot zijn beste vriend weet te maken stonden namelijk Chris Sanders en Dean DeBlois. Deze twee waren eerder al verbonden aan met de hand getekende Disney-projecten als Mulan en Lilo & Stitch. De overeenkomsten tussen deze laatste uiterst charmante animatiefilm en How to Train Your Dragon zijn overduidelijk. De draak die Vikingjongen Hiccup onder zijn hoede krijgt lijkt met zijn grote Pokemon-ogen wel verdacht veel op het stoute ruimtewezentje Stitch.

Verhaaluitleg en actie
In de eerste tien minuten loert nog het gevaar dat Sanders en DeBlois te veel in één keer willen en al gelijk onderuit zullen gaan. We worden in de oogstrelende openingsscène getrakteerd op lekker veel actie als een Vikingendorp door draken wordt aangevallen. Maar tegelijkertijd moeten we ook een brok informatie zien te verwerken. Verhaaluitleg en actie gaan nou eenmaal vaak lastig samen. In het tergend koude dorpje valt eigenlijk geen klap te beleven, ware het niet dat het om de haverklap door de pisnijdige gevleugelde reptielen wordt aangevallen.

De bevolking is het goed zat continu de in puin geramde huizen weer van de grond af aan te moeten opbouwen. Ze hebben boeken volgeschreven met de verschillende drakensoorten en hoe ze te verslaan, maar het wil maar niet lukken de beesten echt onder controle te krijgen. De meest beruchtste soort is de Night Fury, waarvan niemand ooit een glimp heeft opgevangen. Uitgerekend Hiccup weet er eentje neer te halen. Hij doopt het gewonde reptiel Toothless en probeert er zijn huisdier van te maken. Het beest zou namelijk wel eens hét middel kunnen zijn voor Hiccup om in de gratie van zijn pa te komen. Tijdens het trainen leert de jonge Viking de draken steeds beter begrijpen.

Veelzijdig uitpakken
How to Train Your Dragon bevat, ondanks de twijfelachtige opening, precies de juiste mix van verhaal en actie. De verschillende, veelal cartooneske draken die de revue passeren vormen het ultieme basismateriaal voor de regisseurs om lekker veelzijdig uit te kunnen pakken. Hierbij lenen ze wel veelvuldig van soortgelijke films. Zo doen de vechttraining die Hiccup moet volgen in een gigantische drakenkooi wel erg sterk denken aan Harry Potter and the Goblet of Fire. Sanders en DeBlois, die zich baseerden op de relatief recente boekenreeks van Cressida Cowell, hebben echter voldoende vrijheid gekregen om hun DreamWorks-debuut naar hun eigen hand te zetten.

De personages lijken meer volume en dimensie te hebben dan bij voorgaande animatiefilms die de filmstudio uitbracht. Bovendien zit het verhaal slim en efficiënt in elkaar: zonder al te veel poespas, maar wel met voldoende substantie om een blijvende indruk achter te laten. Vooral de scènes tussen de jonge Noorman en Toothless zitten zowel wat betreft karakterontwikkeling als op het visuele vlak uitstekend in elkaar. Het tegenwoordig haast verplichte 3D-sausje voegt dan zelfs iets toe aan de kijkervaring. Aan het einde, als er wel erg veel de Godzilla-kant uitgegaan wordt, dreigt er een tweede ontsporing voor het regisseursduo. Ook deze weten ze te beteugelen. Net zoals Hiccup de wildste draak weet te temmen, hebben de twee ex-werknemers van Disney DreamWorks het licht doen zien. Met dank aan de concurrent dus.