De belangrijkste bezittingen van Ryan Bingham (George Clooney) passen moeiteloos in een klein trekkoffertje dat hij als een soort extra lichaamsdeel altijd achter zich aan heeft hangen. Daarnaast hecht hij veel waarde aan de flinke verzameling pasjes in zijn portemonnee. En dat zijn dan niet de reguliere kortingskaarten van de supermarkt om de hoek, maar chique klantenkaarten van vliegmaatschappijen en hotels die hem overal voorrang geven.

Ryan is altijd onderweg. Hij vliegt van stad naar stad om bedrijven te bezoeken. Daar doet hij vlot zijn werk en om vervolgens weer richting vliegveld te gaan en op weg naar de volgende klus. Zijn bezoekjes duren nooit lang en dat is waarschijnlijk maar goed ook. Ryan wordt namelijk ingehuurd om mensen te ontslaan. Wat leidinggevenden zelf niet goed tegen hun werknemers durven te zeggen, daar draait Ryan zijn hand niet voor om. Hij brengt ze het slechte nieuws op een kalme, zakelijke manier en weet het soms nog zo te draaien dat mensen hem bijna dankbaar zijn.

Dat hij vanwege zijn baan maar veertig dagen per jaar thuis is, vindt hij prima. Het had van hem zelfs nog wel wat minder gemogen. Ryan is dan ook helemaal niet te spreken over het idee van zijn jonge, ambitieuze collega Natalie (Anna Kendrick) om het reizen tot een minimum te beperken en over te stappen op digitale ontmoetingen met de klanten. Maar voordat ze haar plan uit mag voeren moet Natalie eerst een tijdje met Ryan meelopen. Dus zitten de twee plotseling met elkaar opgescheept en al snel blijkt dat ze niet alleen over het werk van mening verschillen.

Hollywoods meest hardnekkige vrijgezel George Clooney is geknipt voor de rol van Ryan, die in eerste instantie niks van vastigheid moet hebben. Ook voor andere eigenschappen van zijn personage hoefde Clooney niet diep te graven: Ryan is charmant, aantrekkelijk en voorzien van een goede babbel. In een hotelbar ontmoet hij de mooie en zakelijke Alex (Vera Farmiga) die net als hij veel reist en zeer onder de indruk is van zijn hoeveelheid frequent flyer miles. Het klikt uitstekend tussen de twee en ze gaan een relatie zonder verdere verplichtingen aan.

Ontdooien
Met de twee vrouwen in zijn leven begint Ryan langzaam te ontdooien. Hij herontdekt zijn familie en elke keer als hij Alex ziet, staat hij weer iets meer voor haar open. Maar ook de invloed van Natalie valt niet te onderschatten. Ze is bijdehand en ijverig, maar blijft vol hoop en menselijkheid waardoor ze Ryan wakker geschud krijgt. Anna Kendrick, die bij de jonge generatie bioscoopbezoekers vooral bekend zal zijn vanwege haar rol in de Twilight-films, laat hier zien dat we nog veel van haar kunnen verwachten.

Waar regisseur Jason Reitman bij zijn vorige film Juno aan de slag ging met het scenario van Diablo Cody, klom hij voor deze tragikomedie weer zelf in de pen om samen met scenarist Sheldon Turner het gelijknamige boek van Walter Kirn in scriptvorm te gieten. Het resultaat is grappig en tragisch tegelijk en zit vol scherpe dialogen en heerlijke discussies tussen Ryan en Natalie over de zin van het leven, liefde en relaties.

In feite leidt Ryan een heel leeg en treurig bestaan, maar Reitman blijft achter zijn hoofdpersonage staan en zolang deze niks mist in zijn onpersoonlijke manier van leven hoeven we ook geen medelijden met hem te hebben. En dus balanceert Up in the Air ruim anderhalf uur vakkundig op het randje om pas op het einde te beslissen of Ryan een soepele landing zal maken of niet.