Losgeslagen vijftigplussers

Nancy Meyers, zelf een vijftiger, schreef en regisseerde een romantische komedie waarin niet jonge, strakke twintigers de hoofdrol spelen, maar waarin een oudere generatie elkaar het hof maakt. Eerder deed ze dat al met Something s Gotta Give, waar te zien was hoe Diane Keaton en Jack Nicholson elkaar vol passie besprongen. Nu zijn Alec Baldwin en Meryl Streep aan de beurt.

Na Julie & Julia speelt Streep hier opnieuw een vrouw met een liefde voor koken. Haar personage Jane Adler heeft een eigen bakkerswinkel waar ze heel goede zaken mee doet. Ze woont in een prachtig huis met uitzicht op zee, nadat haar huwelijk tien jaar terug op de klippen liep omdat haar man Jake (Baldwin) haar bedroog met een veel jongere vrouw. Na al die jaren en heel veel uurtjes therapie voelt Jane zich eindelijk weer een beetje normaal, maar helemaal gelukkig is ze niet. Nu ook de laatste van haar drie kinderen de deur uit gaat, is ze namelijk toch wel eenzaam. Ze besluit van het moment gebruik te maken om haar huis te verbouwen, zodat ze eindelijk die grote keuken kan krijgen die ze altijd al wilde hebben. De bescheiden, ietwat sullige architect Adam neemt het project voor zijn rekening.

In eerste instantie heeft Jane amper oog voor hem, want ze heeft het veel te druk met andere zaken. Haar zoon gaat afstuderen en het hele gezin vliegt naar New York om daar bij aanwezig te kunnen zijn. Ook ex-man Jake is er, maar die heeft zijn nieuwe vrouw en vervelende stiefkind thuis gelaten. In de hotelbar lopen Jake en Jane elkaar tegen het lijf en na een gezellige dronken avond belanden ze onverwachts bij elkaar in bed. Jane is totaal gechoqueerd door wat er gebeurd is, terwijl Jake het geweldig vindt. "Home sweet home", verzucht hij terwijl hij zijn hand tussen haar benen legt.

Verwarrende affaire
Na haar eerste aarzelingen gaat Jane toch overstag en de twee beginnen een affaire. Hebben ze na tien jaar opnieuw de liefde gevonden of is het slechts een onbezonnen actie? Jane geniet, maar vindt de situatie erg verwarrend. Ondertussen leert ze Adam steeds beter kennen. Hij is niet zo'n spontane macho als Jake, maar wel heel lief en oprecht. Als Jake haar een avond laat zitten besluit ze dan ook Adam als date mee te nemen naar een familiefeestje, waar Jake met lede ogen moet toezien hoe hij serieuze concurrentie krijgt.

Waar het in Meyers' vorige film The Holiday al moeilijk te begrijpen was hoe Kate Winslet geacht werd te vallen voor de charmes van lolbroek Jack Black, is het in It s Complicated lastig om mee te gaan met de suggestie dat Steve Martin een gevoelige en aantrekkelijke man is. De komiek heeft welgeteld één scène waar hij zichzelf waar kan maken en dat is wanneer hij stoned met Jane op het feestje verschijnt. Daar komt hij tot zijn recht, maar de rest van de film is hij maar een lulletje rozenwater.

Een ander storend iets zijn de belachelijk brave kinderen van Jane en Jake. Tijdens een etentje kunnen ze er maar niet over uit hoe fijn het is met z'n allen bij elkaar te zijn. Dat werkt nogal op de zenuwen. Subtiliteit is zeker niet Meyers sterkste kant: ook de muziek die sommige scènes vergezelt is iets te veel van het goede. Maar Meryl Streep en Alec Baldwin maken heel veel goed. Met een guitige grijns haalt Baldwin zijn kwajongensstreken uit en in meerdere scènes toont hij schaamteloos zijn vadsige, harige bovenlijf. Streep, die voor haar rol genomineerd is voor een Golden Globe, laat weer zien dat ze een actrice is die schijnbaar moeiteloos kan lachen en huilen tegelijk. En vooral dat eerste kan It s Complicated meer dan genoeg.