| 40 |
Een doldwaze boelZesenzeventig minuten lang paard, cowboy en indianenpoppetjes kijken die al mobiel bellend het middelpunt van de aarde bereiken, vergt toch wel erg veel inspanning. De speelfilm heeft dan ook geen toevoeging aan de al bestaande televisieserie. Kinderen zullen echter aan fantasie en zitvlees geen gebrek hebben om er met volle teugen van te kunnen genieten. Michelle Lentz - Film1 |
Een melige, absurde en sarcastische wereld"Achter de bewuste Lo-Fi-stijl van de film (die er echt uitziet alsof de makers op een zondagmiddag hun oude speelgoedkist hebben omgegooid) schuilt een melige, absurde en sarcastische wereld. 'Animal Farm op drugs', werd de film door de Vlaamse krant De Morgen gedoopt. Laten we hem vooral terugveroveren op onze kinderen." Dana Linssen - NRC Handelsblad |
|
Enthousiaste eigenzinnigheid met plastic speelgoedpopjes"Paniek in het dorp (...) is een bijzonder grappige en bewust krakkemikkige Toy Story, met plakband, papier-maché, viltstift en wattenwolkjes als radicaal alternatief voor de gelikte computeranimaties die tegenwoordig de standaard vormen." Kevin Toma - De Volkskrant |
|
Geraffineerde vindingrijkheid"Kinderen met fantasie zullen zich amuseren met de absurdistische film. Maar ook volwassenen zullen zich niet vervelen en onder de indruk zijn van de ogenschijnlijk simpele, maar geraffineerde vindingrijkheid." Jos van der Burg - Het Parool |
Een doldwaze boel
door Michelle Lentz
De Belgische stop-motion animatieserie Paniek in het dorp, die te zien was bij VPRO's Villa Achterwerk, heeft er een volwassen broer erbij gekregen. Nou ja volwassen... Hoofdpersonages Cowboy en Indiaan zijn de verjaardag van Paard vergeten. Ze bestellen een barbecue via het internet maar bij de bestelling gaat het fout. In plaats van vijftig bakstenen bestellen ze er vijftig biljoen. Dat dit voor paniek zorgt is een understatement: Paards huis wordt letterlijk verpletterd.

Paniek in het dorp drijft op het concept van what you see is what you get. De speelgoedkist figuurtjes zijn dan ook werkelijk een cowboy, indiaan en paard. Cowboy en Indiaan zijn als puberende broers die ruziën wie het eerste onder de douche mag, terwijl douchebak als een bad volloopt. Paard daarentegen is als hun vader, hij runt het huishouden en springt in zijn a-dynamische auto om Varken en Geit van muziekles te halen.
Zodra je deze verbroedering van voormalig vijandige rolpatronen en de omkering van de natuurlijke hiërarchie tussen mens en paard als logisch typeert in deze over fantasierijke en kleurrijke wereld, kan het genieten beginnen.
Fantasia
De eerste helft van Paniek in het dorp is verfrissend en nieuw. Ook als je al bekend bent met de serie is de hoeveelheid fantasie van filmmakers Stéphane Aubier en Vincent Patar werkelijk verbluffend. Zowel de stopmotion stijl als het verhaal spelen met je verbeelding en rekt deze op tot proporties die je niet voor mogelijk hield. Zowel voor kinderen als volwassenen zijn de typetjes met de daarbij gebruikte Vlaamse stemmencast zeer humoristisch. Vooral de licht ontvlambare boer Stevie met zijn niet al te opvoedkundige vloekende uitspraken is hilarisch.
De tweede helft, waarin Paards nieuw gezette muren worden gestolen door onderwaterwezens, is daarentegen over the top ten opzichte van het eerste deel. Het lijkt wel alsof de fantasie hier alsnog zijn grenzen bereikt. Cowboy, Indiaan en Paard zetten de aanval in op de onderwaterwezens, die uitmondt in een te lange achtervolging die doorgaat tot de eindcredits.


Zodra je deze verbroedering van voormalig vijandige rolpatronen en de omkering van de natuurlijke hiërarchie tussen mens en paard als logisch typeert in deze over fantasierijke en kleurrijke wereld, kan het genieten beginnen.
Fantasia
De eerste helft van Paniek in het dorp is verfrissend en nieuw. Ook als je al bekend bent met de serie is de hoeveelheid fantasie van filmmakers Stéphane Aubier en Vincent Patar werkelijk verbluffend. Zowel de stopmotion stijl als het verhaal spelen met je verbeelding en rekt deze op tot proporties die je niet voor mogelijk hield. Zowel voor kinderen als volwassenen zijn de typetjes met de daarbij gebruikte Vlaamse stemmencast zeer humoristisch. Vooral de licht ontvlambare boer Stevie met zijn niet al te opvoedkundige vloekende uitspraken is hilarisch.
De tweede helft, waarin Paards nieuw gezette muren worden gestolen door onderwaterwezens, is daarentegen over the top ten opzichte van het eerste deel. Het lijkt wel alsof de fantasie hier alsnog zijn grenzen bereikt. Cowboy, Indiaan en Paard zetten de aanval in op de onderwaterwezens, die uitmondt in een te lange achtervolging die doorgaat tot de eindcredits.




