Veel getrouwde stellen worstelen met dezelfde vraag: hoe houden we ons huwelijk spannend naast alle verplichtingen die het werk en de kinderen met zich mee brengen? Ook bij de familie Foster is het niet anders. Wanneer Claire en Phil thuiskomen van een lange werkdag moeten de kinderen vermaakt, gevoederd en gebadderd worden en blijft er weinig tijd over om saampjes knus en romantisch te doen. In een poging de sleur te doorbreken sleept het stel zich eenmaal per week uitgeput van de bank om op 'date night' te gaan.

Dit avondje uit houdt in dat ze naar een lokaal restaurant in hun buitenwijk van New Jersey gaan, waar vervolgens dan toch weer de dagelijkse beslommeringen ter sprake komen. Ze hebben het heel gezellig met z'n tweeën, maar wanneer ze na het etentje hun bed in kruipen en zij al kwijlend haar bitje tegen het knarsen in doet, is de seksuele spanning ver te zoeken. Claire en Phil lijken vrede met de situatie te hebben, totdat ze op een suf boekenclub avondje te horen krijgen dat een bevriend stel uit elkaar gaat. Alarmbelletjes rinkelen. Is hun relatie ook aan het doodbloeden?

In de hoop dit te kunnen voorkomen besluit Phil om Claire op hun eerstvolgende afspraakje naar een trendy restaurant in Manhattan te nemen. Een tafeltje bemachtigen is alleen nog niet zo makkelijk. Terwijl Claire de moed al op wil geven, trekt Phil de stoute schoenen aan als hij merkt dat een ander stel niet komt opdagen. Door zich voor te doen als deze Tripplehorns, en dus hun de reservering in te pikken, zitten ze even later te genieten van een veel te dure, maar heerlijke risotto. Het plezier is echter van korte duur. De Tripplehorns blijken namelijk een stel criminelen die gezocht worden door de maffia. Plots staan er gewapende mannen aan hun tafel. Claire en Phil proberen de vergissing nog uit te leggen, maar het mag niet baten. Ze slaan op de vlucht en moeten op zoek naar de echte Tripplehorns om alles recht te zetten.

Ruimte voor improvisatie
Met Tina Fey en Steve Carell haalde regisseur Shawn Levy (Night at the Museum) twee grote komische talenten in huis. Carell is bekend van de Amerikaanse versie van The Office en films als The 40 Year-Old Virgin en Little Miss Sunshine, terwijl Fey hoge ogen gooide met de comedyserie 30 Rock en haar Sarah Palin-persiflage bij Saturday Night Live. Levy gaf zijn hoofdrolspelers de ruimte om te improviseren en dat levert de leukste, meest spontane momenten van de film op. Ook de scènes waar ze zichzelf compleet te kakken zetten werken flink op de lachspieren, zoals wanneer ze zich omtoveren tot een arrogant, hip stel om incognito terug te keren naar het restaurant, op zoek naar een aanknopingspunt.

Op de chemie tussen dit komisch duo is dus weinig aan te merken en ze worden goed aangevuld door Mark Wahlberg, die als sexy beveiligingsexpert het hoofd van Claire op hol brengt en Phil intimideert met zijn spierbundels. Helaas lijkt het alsof de acteurs niet de enigen zijn geweest die aan improvisatie hebben gedaan. De gekke bokkensprongen die het scenario maakt wekken namelijk de indruk dat de schrijvers het allemaal ter plekke uit hun mouw hebben geschud. Het verhaal wringt zich in allerlei vreemde bochten om zo plaats te kunnen maken voor een opeenstapeling van idiote scènes. Gelukkig mocht dat voor Fey en Carell de pret niet drukken, want de twee hebben zichtbaar plezier in hun rollen. Claire en Phil mogen dan wel een saai getrouwd stel zijn, ze doen qua moed en vindingrijkheid niet onder voor Mr. & Mrs. Smith. En als het op gevoel voor humor aankomt winnen ze het zeker.