| 20 |
Ook de lol van de referenties is verdwenen"Mensen die de Twilight-serie een warm hart toe dragen, kunnen hier niet om lachen en wie niet van die films houdt, zal de kwinkslagen niet herkennen." Romy van Krieken - Veronica Magazine |
| 10 |
Bloedzuigerspoof zuigtOver smaak valt niet te twisten, maar deze parodie op de 'Twilight'-reeks zuigt enorm. De grapjes zijn voorspelbaar en heel vaak ontzettend onleuk. Het grootste verwijt dat de makers gemaakt kan worden is hun inspiratieloze schrijfwerk. Arjan Welles - Film1 |
Bloedeloze satire"Er is niks mis met flauwe grappen, behalve als ze echt niet werken. Vampires Suck en - het is een inkoppertje - de film dus ook." Annet de Jong - De Telegraaf |
|
Zeldzaam ongeïnspireerd"Maar waar soortgelijke films (...) met het afvuren van flauwleuke grappen van tijd tot tijd een hele danwel halve lach oogsten, is Vampires Suck zeldzaam ongeïnspireerd. Veel seksgrappen natuurlijk, met scheten en opblaaspoppen." Bor Beekman - De Volkskrant |
Bloedzuigerspoof zuigt
door Arjan Welles
Over smaak valt niet te twisten en dat geldt misschien nog wel in hogere mate voor humor. Een ander cliché roept dat parodie de hoogste vorm van vleierij is. Nou, dan zou het met de vampierenspoof Vampires Suck helemaal goed moeten komen. De laatste jaren worden we echter overspoeld met matige parodieën op populaire filmgenres. Vaak worden de meest in het oog springende scènes van een genre op de hak genomen en in hoog tempo afgeraffeld. De lijst die onder andere bestaat uit een viertal Scary Movies, Date Movie, Epic Movie, Meet the Spartans, Disaster Movie en Superhero Movie lijkt eindeloos. Je knippert met je ogen en er is alweer een nieuwe grapjas opgestaan die aan de haal is gegaan met een of andere blockbuster.

Ze zijn vaak verre van grappig - al lopen de meningen daarover dus uiteen - maar ook van wisselende kwaliteit. Dat de moderne lolbroeken niet veel van veteraan Mel Brooks (Spaceballs, Blazing Saddles) hebben opgestoken is echter zonneklaar. Vampires Suck heeft het gemunt op de uiterst populaire Twilight-reeks, gebaseerd op de boeken van Stephenie Meyer, waarin teens with fangs de dienst uitmaken. Je moet zo'n beetje onder een steen geleefd hebben als dit geen associatie oproept. En je moet als pubermeisje zo onderhand wel de keuze voor Team Jacob of Team Edward hebben gemaakt, want anders lig je overal compleet buiten.
Het is nou net deze tweestrijd waarmee Vampires Suck opent. Terwijl er zich een hoogtepunt in machtstrijd tussen vampiers ontvouwt, wordt de scène bruut onderbroken door fans van de serie die elkaar vertrappen en de naam van hun favoriete hunk uitroepen. Deze openingsscène leek nog uit te wijzen dat 'Vampires Suck' misschien nog wel te pruimen is, maar zodra deze onderbreking zich opdringt holt het alleen maar bergafwaarts. We worden vervolgens namelijk getrakteerd op een bijna één op één vertaling van de belangrijkste momenten uit de eerste twee Twilight-films.

Schaamteloze imitatie
Het meisje (debutante Jenn Proske) heet dit keer geen Bella Swan maar Becca Crane. De studs heten nog gewoon Edward (Matt Lanter) en Jacob (Chris Riggi), maar de makers hebben wel een hilarisch grapje met hun achternamen uitgehaald. Becca verhuist naar het stadje waar haar vader (Diedrich Bader) de sheriff uithangt. Alles in het gehucht riekt naar een immense vampierenpopulatie, maar de naïviteit van de hoofdpersonen omtrent hun bloeddorstige medebewoners weten de komische talenten van Vampires Suck toch een kwartiertje uit te smeren. Becca ontmoet Edward, Becca ontmoet Jacob en de rest zal je ongetwijfeld ongelooflijk bekend voorkomen.
Vampires Suck spreekt dus ook alleen maar aan als je Twilight kent. De humor is zo geënt op de verhaallijnen van Meyer en de hysterie die eruit voortkwam, dat je er geen bal aan hebt als je niet weet wie Robert Pattinson of Taylor Lautner is. De eerste Scary Movie imiteerde al schaamteloos de eerste Scream en I Know What You Did Last Summer en hier is het niet veel anders. Zodra een scène van Twilight of New Moon wordt ingezet is het al duidelijk waar het naartoe zal gaan en is bovendien ook de humor grotendeels in te vullen. De grootste dieptepunten doen zich voor als de hoofdpersonen uit het niets voorwerpen te voorschijn toveren om hun dijenkletsers kracht bij te zetten.
Sarcasme bij de bespreking van Vampires Suck is moeilijk te onderdrukken en eigenlijk hebben de schrijvers, die ook achter veel van die andere parodieën zitten, er zelf om gevraagd. Als de grapjes wat subtieler en intelligenter waren geweest dan had het belachelijk maken van Twilight nog best amusant kunnen worden. Je had er een grote schare haters zelfs nog wel een groot plezier mee gedaan. Deze inspiratieloze belediging van je intelligentie zit niemand met plezier uit, tenzij je een heel grote masochist bent.


Het is nou net deze tweestrijd waarmee Vampires Suck opent. Terwijl er zich een hoogtepunt in machtstrijd tussen vampiers ontvouwt, wordt de scène bruut onderbroken door fans van de serie die elkaar vertrappen en de naam van hun favoriete hunk uitroepen. Deze openingsscène leek nog uit te wijzen dat 'Vampires Suck' misschien nog wel te pruimen is, maar zodra deze onderbreking zich opdringt holt het alleen maar bergafwaarts. We worden vervolgens namelijk getrakteerd op een bijna één op één vertaling van de belangrijkste momenten uit de eerste twee Twilight-films.

Het meisje (debutante Jenn Proske) heet dit keer geen Bella Swan maar Becca Crane. De studs heten nog gewoon Edward (Matt Lanter) en Jacob (Chris Riggi), maar de makers hebben wel een hilarisch grapje met hun achternamen uitgehaald. Becca verhuist naar het stadje waar haar vader (Diedrich Bader) de sheriff uithangt. Alles in het gehucht riekt naar een immense vampierenpopulatie, maar de naïviteit van de hoofdpersonen omtrent hun bloeddorstige medebewoners weten de komische talenten van Vampires Suck toch een kwartiertje uit te smeren. Becca ontmoet Edward, Becca ontmoet Jacob en de rest zal je ongetwijfeld ongelooflijk bekend voorkomen.
Vampires Suck spreekt dus ook alleen maar aan als je Twilight kent. De humor is zo geënt op de verhaallijnen van Meyer en de hysterie die eruit voortkwam, dat je er geen bal aan hebt als je niet weet wie Robert Pattinson of Taylor Lautner is. De eerste Scary Movie imiteerde al schaamteloos de eerste Scream en I Know What You Did Last Summer en hier is het niet veel anders. Zodra een scène van Twilight of New Moon wordt ingezet is het al duidelijk waar het naartoe zal gaan en is bovendien ook de humor grotendeels in te vullen. De grootste dieptepunten doen zich voor als de hoofdpersonen uit het niets voorwerpen te voorschijn toveren om hun dijenkletsers kracht bij te zetten.
Sarcasme bij de bespreking van Vampires Suck is moeilijk te onderdrukken en eigenlijk hebben de schrijvers, die ook achter veel van die andere parodieën zitten, er zelf om gevraagd. Als de grapjes wat subtieler en intelligenter waren geweest dan had het belachelijk maken van Twilight nog best amusant kunnen worden. Je had er een grote schare haters zelfs nog wel een groot plezier mee gedaan. Deze inspiratieloze belediging van je intelligentie zit niemand met plezier uit, tenzij je een heel grote masochist bent.








