De Duitse Hildegard von Bingen leefde in de twaalfde eeuw en stond als abdis aan het hoofd van een nonnenklooster. Ze was niet alleen bekend vanwege haar werk als wetenschapper, componiste, dichtster en theologe, maar ook door de visioenen die ze beweerde te hebben. Filmmaakster Margarethe von Trotta maakte een film over deze veelzijdige non en vroeg Barbara Sukowa de hoofdrol op zich te nemen. Na films als Die bleierne Zeit en Rosa Luxemburg is dit dan alweer de vijfde keer dat de twee samen werken.

Von Trotta's werk kenmerkt zich door de sterke vrouwen die centraal staan en daar is Vision geen uitzondering op. Hildegard wordt als klein meisje door haar ouders naar een klooster gebracht, waar ze dertig jaar later, na de dood van de non die haar opvoedde, verkozen wordt tot de nieuwe leidster van haar groep. In deze positie kiest de geëmancipeerde Hildegard ervoor haar eigen pad te bewandelen en zich niet door de monniken uit het aangrenzende klooster in een hoekje te laten zetten.

De welbespraakte Hildegard weet dan ook precies aan welke touwtjes ze moet trekken om haar zin te krijgen. Zo zorgt ze ervoor dat ze van hogerhand toestemming krijgt om haar visioenen te openbaren, wanneer de mannen in haar directe omgeving haar in eerste instantie niet willen geloven. Daarnaast verdiept ze zich in geneeskrachtige planten en instrueert ze de andere nonnen hoe ze deze kunnen gebruiken in de ziekenboeg. Ook pleit ze voor een zelfstandig vrouwenklooster, zodat de nonnen afgezonderd van de monniken in alle rust kunnen leven.

Weinig leven in de brouwerij
Von Trotta schenkt veel aandacht aan de surrogaat moeder-dochter relatie tussen Hildegard en haar protegee Richardis (Hannah Herzsprung) die zich op zestienjarige leeftijd bij het klooster meldt omdat ze dolgraag bij haar grote voorbeeld in de leer wil. Als een soort groupie rent de jonge non enthousiast door de gangen, in tegenstelling tot de andere vrouwen die zich langzaam en beheerst voortbewegen. De kleine druktemaker brengt wat leven in de brouwerij en dat is zeker welkom, want zo heel erg spannend is Vision tot dan toe niet. Met de komst van Richardis lijkt de boog eindelijk gespannen komen te staan, maar helaas is dat van korte duur. De jonge non past zich snel aan en de hechte band tussen haar en Hildegard komt gemaakt over.

Ondanks de prima acteerprestaties van Barbara Sukowa wordt Hildegard geen personage dat je mee weet te sleuren in haar wereld. Dat is bovenal te wijten aan het gebrek aan dramatische spanning in het scenario. Hildegards belangrijke prestaties op het gebied van muziek en theater komen nauwelijks aan de orde, maar veel kwalijker is dat Vision een kloppend hart mist waardoor het wel en wee van de intellectuele non en haar volgelingen niet tot de verbeelding spreekt. Hildegard von Bingen zal ongetwijfeld een interessante en inspirerende vrouw geweest zijn, de film die Margarethe von Trotta over haar leven maakte is dat niet.