De economische crisis heeft ook in Hollywood zijn sporen nagelaten en bij sommige filmmakers zelfs voor inspiratie gezorgd. Niet alleen in Wall Street: Money Never Sleeps en Margin Call speelt de kredietcrisis een belangrijke rol, maar ook in een genre waar je het niet snel zou verwachten - de romantische komedie - wordt nu de financiële malaise als katalysator van gebeurtenissen gebruikt. Tom Hanks schreef samen met Nia Vardalos (My Big Fat Greek Wedding) het scenario, waarna hij niet alleen de film produceerde en regisseerde, maar ook zelf de hoofdrol op zich nam.

De zachtaardige Larry Crowne (Hanks) zet al vele jaren zijn beste beentje voor bij een grote supermarktketen, maar zodra de economie instort is hij de eerste die op een lullige manier ontslagen wordt. Banen liggen niet voor het oprapen en Larry besluit zijn kansen op de arbeidsmarkt te verbeteren door terug de schoolbanken in te gaan. Naast een cursus Economie schrijft hij zich in voor het vak 'Spreken in het Openbaar' dat gegeven wordt door de aantrekkelijke, maar gedesillusioneerde lerares Mercedes (Julia Roberts). Zij is niet alleen teleurgesteld dat ze op de lokale universiteit les moet geven aan een stelletje luie idioten, maar zit ook thuis opgescheept met een puberale kerel.

Terwijl Mercedes dagelijks zuchtend en steunend naar haar werk gaat, doet het schoolgaande leven wonderen voor de goedgezinde Larry. Hij stapt op zijn eerste dag nog maar net van zijn scooter af of hij heeft al vrienden gemaakt. En voor het studeren zelf hoeft hij zijn ook hand niet om te draaien. Het gaat allemaal erg makkelijk. Te makkelijk. De belevenissen van Larry zijn schattig, maar volkomen ongeloofwaardig. Hanks heeft het verhaal van de man die na zijn ontslag besluit zichzelf opnieuw uit te vinden dichtgekit met een veel te dikke laag mierzoet glazuur.

Zoutloos
Mede hierdoor scheppen de bordkartonnen personages die Larry omringen eerder een afstand dan dat ze je het verhaal in weten te trekken. Zo is het studievriendinnetje van Larry een overdreven spontane spring-in-'t-veld, die vaker irriteert dan dat ze iets toevoegt. Roberts is - zoals gewoonlijk - wél prettig om naar te kijken. Zelfs in haar rol als verbitterde vrouw is de actrice übercharmant, maar echt sprankelen kan ze niet omdat het zoutloze verhaal haar daar de ruimte niet voor geeft. Ook nadat een plotselinge ommezwaai uit de lucht is komen vallen, leveren de scènes tussen Hanks en Roberts geen vuurwerk op. Daar is de plot te dun en te gezapig voor.

In de persmap laat Hanks weten tijdens zijn eigen studietijd onder de indruk te zijn geweest van de levenservaringen van een oudere student en dat zo het idee voor Larry Crowne geboren is. Maar dat aspect - de rijke geschiedenis en ervaringen van Larry - zijn in de film slechts bijzaak. Hanks haalt het af en toe wel aan, net zo als hij de crisis er met de haren bij gesleept heeft, maar legt uiteindelijk te veel nadruk op het feelgoodgehalte van zijn komedie en laat daarmee een leuk idee uit zijn vingers glippen. Larry Crowne is een hartstikke lieve man met het hart op de juiste plaats, maar dat maakt hem nog niet interessant om naar te kijken.