Regisseur Bakthair Khudojnazarov, bekend van art-house films als 'Kosh Ba Kosh' en 'Bratan', heeft zich ditmaal toegelegd op iets nieuws. Geïnspireerd door waargebeurde feiten is 'Luna Papa' verworden tot een surrealistisch spektakel waarin niets te vreemd is. Politieachtervolgingen van een illegale bloeddonorbus, een stier die uit de lucht komt vallen en een vliegend dak van een huis; in 'Luna Papa' kan het allemaal.
Wat betreft de financiering van 'Luna Papa' is het minder een fantastisch sprookje. Vier landen waren nodig om het geld bij elkaar te schrapen. Dit verklaart waarom de film bevolkt is met acteurs uit zowel Duitsland en Oostenrijk, als Zwitserland en Rusland. De drie hoofdrollen zijn weggelegd voor het aanstormend Russische talent Chulpan Khamatova, de meest gerenommeerde acteur van Tadjikistan, Ato Mukhamedshanov, en de uit 'Lola Rennt' afkomstige Moritz Bleibtreu.
Het verhaal speelt zich af in een uithoek van Centraal-Azië, in een dorp vol zandkleurige huizen waar de nasleep van de oorlog in Afghanistan nog voelbaar is. In dit dorp woont de weduwnaar Safar (Ato Mukhamedshanov) met zijn twee kinderen. Zoonlief Nasreddin (Moritz Bleibtreu) is compleet doorgedraaid in de oorlog en is nu de dorpsgek. De zeventienjarige dochter Mamlakat (Chulpan Khamatova) ambieert een carrière als filmster en hangt daarom rond bij theaters.
Op een nacht wordt Mamlakat, na een opvoering van een toneelstuk van Shakespeare, verleid en bevrucht door een acteur. Zij raakt bewusteloos en tegen de tijd dat ze bijkomt is de acteur gevlogen. Ze beseft dat ze zwanger is van een man die ze wel gehoord en gevoeld heeft, maar niet gezien. Na een mislukte abortus besluit ze haar vader van de situatie op de hoogte te stellen. Om de familie-eer te wreken, besluit deze op zijn beurt samen met zijn zoon een soort klopjacht naar de vader op gang te brengen. Alle theatergezelschappen in de buurt worden uitgekamt en bizarre situaties volgen.
Het verhaal wordt verteld vanuit een onverwacht perspectief: dat van de ongeboren vrucht Khabibulla, die een al net zo grote fantasie heeft als Mamlakat. Ongecompliceerd, puur en vol bewondering kijkend naar de wereld. Dit vertelperspectief is echter in eerste instantie niet overheersend aanwezig.
Wel overheersend aanwezig is de overvloed aan absurde gebeurtenissen die elkaar opvolgen. Dat regisseur Bakthair Khudojnazarov vol ironie de wereld in kijkt en humor als drijfveer heeft, wordt niet onder stoelen of banken geschoven. Droom en werkelijkheid lopen naadloos in elkaar over; iets wat een realist in hart en nieren na verloop van tijd tegen zal gaan staan.
Diegenen die de humor in 'Luna Papa' over de top vinden, kunnen hun toevlucht nemen in de wonderlijke decors. Het vreemde, ruige landschap geniet namelijk ruimschoots de aandacht. De op het kruispunt van Tadjikistan, Oezbekistan en Kirghizstan gesitueerde woestijnachtige plek waar het zich allemaal afspeelt, heeft een magisch-realistisch karakter en biedt voor de kijker voldoende gelegenheid in vervoering te geraken.
Femke Dusée
Wat betreft de financiering van 'Luna Papa' is het minder een fantastisch sprookje. Vier landen waren nodig om het geld bij elkaar te schrapen. Dit verklaart waarom de film bevolkt is met acteurs uit zowel Duitsland en Oostenrijk, als Zwitserland en Rusland. De drie hoofdrollen zijn weggelegd voor het aanstormend Russische talent Chulpan Khamatova, de meest gerenommeerde acteur van Tadjikistan, Ato Mukhamedshanov, en de uit 'Lola Rennt' afkomstige Moritz Bleibtreu.
Het verhaal speelt zich af in een uithoek van Centraal-Azië, in een dorp vol zandkleurige huizen waar de nasleep van de oorlog in Afghanistan nog voelbaar is. In dit dorp woont de weduwnaar Safar (Ato Mukhamedshanov) met zijn twee kinderen. Zoonlief Nasreddin (Moritz Bleibtreu) is compleet doorgedraaid in de oorlog en is nu de dorpsgek. De zeventienjarige dochter Mamlakat (Chulpan Khamatova) ambieert een carrière als filmster en hangt daarom rond bij theaters.
Op een nacht wordt Mamlakat, na een opvoering van een toneelstuk van Shakespeare, verleid en bevrucht door een acteur. Zij raakt bewusteloos en tegen de tijd dat ze bijkomt is de acteur gevlogen. Ze beseft dat ze zwanger is van een man die ze wel gehoord en gevoeld heeft, maar niet gezien. Na een mislukte abortus besluit ze haar vader van de situatie op de hoogte te stellen. Om de familie-eer te wreken, besluit deze op zijn beurt samen met zijn zoon een soort klopjacht naar de vader op gang te brengen. Alle theatergezelschappen in de buurt worden uitgekamt en bizarre situaties volgen.
Het verhaal wordt verteld vanuit een onverwacht perspectief: dat van de ongeboren vrucht Khabibulla, die een al net zo grote fantasie heeft als Mamlakat. Ongecompliceerd, puur en vol bewondering kijkend naar de wereld. Dit vertelperspectief is echter in eerste instantie niet overheersend aanwezig.
Wel overheersend aanwezig is de overvloed aan absurde gebeurtenissen die elkaar opvolgen. Dat regisseur Bakthair Khudojnazarov vol ironie de wereld in kijkt en humor als drijfveer heeft, wordt niet onder stoelen of banken geschoven. Droom en werkelijkheid lopen naadloos in elkaar over; iets wat een realist in hart en nieren na verloop van tijd tegen zal gaan staan.
Diegenen die de humor in 'Luna Papa' over de top vinden, kunnen hun toevlucht nemen in de wonderlijke decors. Het vreemde, ruige landschap geniet namelijk ruimschoots de aandacht. De op het kruispunt van Tadjikistan, Oezbekistan en Kirghizstan gesitueerde woestijnachtige plek waar het zich allemaal afspeelt, heeft een magisch-realistisch karakter en biedt voor de kijker voldoende gelegenheid in vervoering te geraken.
Femke Dusée