Adam Sandler heeft ons de afgelopen jaren een reeks succesvolle komedies voorgeschoteld. Als hoofdrolspeler van 'The Waterboy' en 'Big Daddy' heeft hij menigeen tranen van het lachen bezorgd. Aan 'Deuce Bigalow' heeft hij zijn naam als 'executive producer' verbonden. Rob Schneider, bekend geworden door kleine rolletjes in Sandler's films, heeft het script geschreven en speelt de hoofdrol.

Deuce Bigalow is een goedzakkerige sul die vol trots aquariums schoonmaakt. Hij is een simpele man en veel ambities heeft hij ook niet. Het enige dat Deuce wil is genoeg geld verdienen om aan de zee bij zijn vriendjes, de vissen, te wonen. Als hij zijn baan kwijtraakt bij een groot zeeaquarium gaat hij aan de slag in een luxe appartementen complex. Hier neemt zijn leven een dramatische wending.

Deuce ontmoet hier namelijk de rijke playboy Antoine Laconte. Antoine is gigolo en heeft alles wat een man maar kan wensen, snelle auto's, mooie vrouwen en, voor Deuce het allerbelangrijkste, een schitterend aquarium. Wanneer Antoine onverwacht op 'zakenreis' moet en een van zijn dure vissen plotseling ziek wordt vraagt hij Deuce om op zijn bezittingen te passen.

Als de klungelige Deuce zijn intrek neemt in Antoine's huis veroorzaakt hij een reeks gebeurtenissen waardoor het kostbare aquarium en daarmee het luxe appartement totaal verwoest worden. Omdat hij geld nodig heeft om de schade te vergoeden en hij 'per ongeluk' de telefoon van Antoine heeft opgenomen besluit hij om ook gigolo te worden. Hij treedt een wereld binnen die zijn stoutste dromen overtreft.

Vanaf het begin van 'Deuce Bigalow' wordt meteen duidelijk in wat voor soort film we terecht zijn gekomen. Mannen zwemmen naakt in aquaria en vrouwen glijden van trappen, kortom echte slapstick. De 'slechte smaak', die zo kenmerkend voor de films van Adam Sandler is, vinden we ook in 'Deuce Bigolow' terug. Achtereenvolgens gaat de stuntelige gigolo uit met een grofgebouwde, een extreem lange, een kreupele en een aan het syndroom van 'Gilles de la Tourette' lijdende vrouw. Makkelijke en onsmakelijke grappen volgen elkaar in rap tempo op.

Was 'Happy Gilmore' nog grappig en 'The Wedding Singer' leuk om de jaren '80 feeling die de film met zich mee bracht, bij 'Deuce Bigalow' is de originaliteit ver te zoeken. Het is allemaal een beetje teveel van hetzelfde. Als je echter krom hebt gelegen om 'The Waterboy' en 'Big Daddy' dan is 'Deuce Bigalow' ook iets voor je.

Arend Andreae