Dat Zweden niet alleen een land van saaie, zware, intellectuele films is, bewijst debuterend regisseur Lukas Moodysson met zijn aanstekelijke jongerenkomedie 'Fucking Åmål'. De lowbudget Zweedse film deed het in eigen land beter dan 'Titanic' en lijkt nu ook in Nederland flink aan te gaan slaan.

'Fucking Åmål' kent ongeveer een zelfde type cast als de Amerikaanse film 'Kids': veel verveelde pubers in moderne skatekleding die niets anders doen dan zich rot vervelen. Plaats van handeling is echter niet het grote stadsleven van New York maar het Zweedse gehucht Åmål.

Centraal staat Agnes (Rebecka Liljeberg), een tamelijk verlegen meisje die het niet alleen moeilijk heeft omdat ze nog maar kort in Åmål woont, maar vooral moeite heeft met haar ontluikende lesbische geaardheid. Ze is hopeloos verliefd op het stoerste meisje van school, Elin (Alexandra Dahlstrom), die het met jan-en-alleman doet, maar geen enkel oog voor Agnes heeft.

Tijdens een desastreus verjaardagsfeestje van Agnes, komt Elin plotseling langs. Niet om haar te feliciteren maar om haar te treiteren met haar seksuele geaardheid. Het loopt echter anders dan Elin gedacht had aangezien de twee uiteindelijk op de achterbank van een auto terechtkomen. Vanaf dat moment wordt de film serieuzer en handelt het vooral over de acceptatie van homoseksuele geaardheid onder jongeren.

Echt zware thema's worden niet aangesproken. Het is de gebruikelijke jeugdproblematiek die Moodysson naar voren laat komen. Toch heeft 'Fucking Åmål' iets verfrissend. Het is niet het zoveelste coming-of age-drama of de volgende out-of-the-closet film; door de aanstekelijke humor, de snelle afwisseling van scènes en vooral het uitstekende acteerwerk van een vrijwel gehele amateur-cast wordt 'Fucking Åmål' nu al een van de leukste films van het jaar. Daarbij is de film zonder twijfel een veel betrouwbaarder beeld van de huidige jeugdcultuur dan een film als 'Kids'. Dat is misschien nog wel het meest prijzenswaardigste van deze Zweedse surprise-hit.

Jorn Konijn