« Terug naar de filmpagina ********

Machtig melig

door Evelien van Baekel - Poodt
Je kunt inmiddels stellen dat het voor Marvel geen financieel risico meer is om een relatief onbekende indie-regisseur aan het roer te zetten van een megablockbuster, opvallend blijft het wel. Na Jon Favreau met Iron Man en James Gunn met Guardians of the Galaxy mag de Nieuw-Zeelandse Taika Waititi (Hunt for the Wilderpeople) zijn tanden zetten in de derde film over dondergod Thor (Chris Hemsworth). Het is even gedaan met allesvernietigende energiebronnen als de Tesseract en de Aether en zelfs geliefde Jane is uit beeld: in Thor: Ragnarok draait alles om Asgard. Terwijl Thor op een gezellige afvalplaneet gladiator speelt met een chagrijnige Hulk wordt zijn thuis namelijk bedreigd door de venijnige Hela (Cate Blanchett). Ze is niet zo dol op Asgard en diens inwoners en het gevoel lijkt wederzijds..



Waarom wel?

Een gebrek aan humor kun je Marvel niet verwijten. De thuisbasis van de meest succesvolle superheldenfranchises houdt wel van een geintje. Ragnarok zit in de meligste hoek van het humor-spectrum en is daarmee niet te vergelijken met bijvoorbeeld het eveneens dolkomische Ant-Man. Al in een van de eerste scènes wordt duidelijk dat regisseur Waititi het allemaal niet zo serieus neemt. Nu is Thor als narcistische doch goedhartige en ietwat wereldvreemde bruut natuurlijk bij uitstek geschikt voor gortdroge humor. Maar dat dit ruim twee uur lang daadwerkelijk leuk blijft is bewonderenswaardig. Ragnarok heeft een scala aan geinige bijkarakters - kun je het nog comic relief noemen als nagenoeg ieder personage deze invulling geeft? - maar de hoofdprijs gaat naar Jeff Goldblums excentrieke Grandmaster. Niet dat Goldblum nog veel rollen speelt die niét in de categorie 'vreemde snuiter' vallen, maar toch. Hij blijft een genot om te zien. Waititi drukt zijn persoonlijke 'off beat' stempel op Ragnarok en zorgt daarmee voor een frisse bries in het genre terwijl hij aardig de vaart erin houdt. Ook wel fijn natuurlijk, voor een superheldenfilm.

Waarom niet?

Bovenstaande alinea lijkt ons helder: als je van het duistere serieuze superheldenwerk houdt, kun je beter geen film kijken waarin Avenger Thor zijn nieuwe team met uitgestreken gezicht de Revengers noemt. Daarnaast is het geen geheim meer dat Doctor Strange even langs komt zetten in Ragnarok, maar had dit zo willekeurig gemoeten? Misschien is het allemaal ontzettend logisch als je het straks in het geheel ziet van het Marvel Cinematic Universe maar zo op zichzelf is zijn verschijning ietwat arbitrair.

Kortom...

Van Marvel-moeheid is in Thor: Ragnarok nog steeds geen sprake dankzij de unieke stempel en droge humor van regisseur Waititi. Het 'Home is where the heart is'-leermomentje is een beetje oubollig maar werkt in het geheel dankzij prima castingkeuzes en gelikte actie.

Trailer van Thor: Ragnarok