Ook dit jaar trakteert Oostenrijks meest fameuze exportproduct Arnold Schwarzenegger het publiek tijdens de kerst op een bombastisch actiespektakel waarop hij in de jaren tachtig patent leek te hebben. Het betreft een futuristische actiefilm met een al even quasi zwaar beladen titel als 'End of Days' van vorig jaar: 'The 6th Day'.

De titel verwijst naar de dag dat God de mens schiep. Al snel wordt in 'The 6th Day' duidelijk gemaakt dat de mens niet zoveel meer met God of zijn zesde dag op heeft. De mens is in de nabije toekomst namelijk in staat zijn eigen mensen te scheppen door te klonen. Van deze techniek wordt, hoewel het wettelijk verboden is, met de minste moeite gebruik gemaakt. Wanneer er bijvoorbeeld een waardevolle sportspeler op sterven ligt, wordt deze zonder pardon van zijn leven beroofd om twee uur later in een nieuw lichaam als kloon door te leven.

Helicopterpiloot Adam Gibson (Arnold Schwarzenegger) moet niets van het klonen hebben en staat met zijn vrouw en dochtertje ver verwijderd van deze wereld. Hij wordt er desondanks toch ingetrokken wanneer hij de beroemde miljonair Michael Drucker (Tony Goldwyn) moet vervoeren. Aangezien Adam juist die dag jarig is, vraagt hij aan zijn collega Hank Morgan (Michael Rappaport) of hij even wil invallen zodat hij nog wat boodschappen kan doen.

Wanneer hij niet veel later thuis komt, ziet hij zichzelf, gekloond en al, met gezin en familie zijn verjaardag vieren. Nog voordat hij door heeft wat er is gebeurd, wordt hij alweer achterna gezeten door een groepje kloonbestrijders. Gibson zou onder geen voorbehoud zijn eigen kloon mogen zien maar het kwaad is al geschied. Hij moet zichzelf zien te redden maar dient er ook achter te komen wie of wat hijzelf nu is.

Het moderne, quasi ingewikkelde onderwerp dat in 'The 6th Day' behandeld wordt doet iets nieuws onder de horizon verwachten, maar niets is minder waar. 'The 6th Day' is verworden tot een degelijke, ietwat vermoeiende formulefilm die binnen Schwarzeneggers oeuvre het best te vergelijken valt met een film als 'Eraser'. De actiescènes steken prima in elkaar maar de 'acteerscènes' die het geheel aan elkaar moeten rijgen komen minder overtuigend over. Gelukkig wordt Schwarzenegger bijgestaan door een aardig groepje acteurs waarvan Robert Duvall en eeuwige badguy Michael Rooker vooral weer aangenaam om te zien zijn.

De vraag die na 'The 6th Day' vooral gesteld moet worden is hoe lang Schwarzenegger nog door kan gaan met zijn jaarlijkse actiespektakels. Misschien is het moment aangebroken dat hij gehoor moet geven aan zijn politieke aspiraties die zo nu en dan bij hem opborrelen. Dan kan hij in de toekomst, net als in 'The 6th Day', tenminste werkelijk een stokje voor het klonen van mensen steken.

Jorn Konijn