La Lettre

Recensies

La Lettre (1999)

Normaalgesproken wordt er veel aan het oorspronkelijke werk veranderd bij de verfilming van een klassieke roman. Dit is veranderd door Baz Luhrmann's 'Romeo en Juliet'. Hij laat de originele tekst en structuur ongewijzigd en plaatst de film desondanks in de moderne tijd. Dit levert een verrassend en verfrissend resultaat op. De Oliveira past dezelfde formule toe.'La Lettre' is gebaseerd op de beroemde zeventiende eeuwse roman La Princesse de Clèves van de Parijse gravin de la Fayette.

De jonge Mademoiselle de Chartres is van goede komaf en niet gelukkig in de liefde. Ze wordt aanbeden door leeftijdsgenoot Francois de Guise, maar ze houdt niet van hem. Op aanraden van haar moeder besluit ze te trouwen met de oudere, respectabele arts Jaques de Clèves. Ook voor hem voelt ze geen echte liefde, maar hij is een goede, zekere huwelijkspartij.

Het pas getrouwde koppel gaat in Parijs wonen. Op een feestje treedt de populaire Portugese zanger Pedro Abrunhosa op, na afloop wisselt de jonge bruid blikken met hem uit. Ze wordt verliefd. Gevangen tussen hartstocht en haar huwelijkse plichten onderdrukt ze haar gevoelens voor de popzanger en blijft ze haar man trouw.

Pedro wordt een vriend van de familie de Clèves, hij bezoekt hen dan ook als moeder op haar sterfbed ligt. Vlak voor haar dood moet haar dochter haar zweren dat ze de eer van de familie niet te grabbel gooit en toegeeft aan haar passie voor een muzikant. Als de jonge vrouw ziet dat Pedro bij zijn bezoek stiekem een foto van haar in zijn zak steekt weet ze echter dat de liefde wederzijds is, dit maakt de situatie nog ondraaglijker.

Wanneer het popidool bij een verkeersongeluk betrokken raakt snelt Mademoiselle de Clèves naar het ziekenhuis om zich over zijn toestand te laten informeren. Hier komt ze Francois de Guise tegen, hij is nog steeds verliefd op haar. Ze wijst hem opnieuw af en hij gooit zich voor een auto. Langzaam wordt ze door haar ongeluk en verlangen verteerd. In een zenuwslopende scène bekent ze dan ook haar geheime verliefdheid aan haar trouwe man.

Kort daarna sterft de arts, van liefdesverdriet. De jonge weduwe raakt verwikkeld in een zware strijd: hoe moet ze omgaan met de plotselinge dood van haar degelijke echtgenoot en haar hevige gevoelens voor een onbereikbaar popidool? Voor goede raad klopt ze aan bij haar beste vriendin, een non, en neemt ze een besluit.

In 'La Lettre' laat De Oliveira de zeventiende-eeuwse kuisheidsmoraal botsen met de hedendaagse normen en waarden. Hiermee lijkt de regisseur te willen laten zien dat er de afgelopen driehonderd jaar niets veranderd is, mensen van adel scheiden niet en gaan zeker niet aan de haal met popsterren. De strijd tussen verstand en gevoel is tijdloos maar het is de vraag of de adel nog altijd zoveel waarde hecht aan de goede familienaam. Stel dat de moeder van prins Rainier zo dacht toen haar zoon met Grace Kelly wou trouwen.

Ondanks dat er met behulp van tussentitels grote tijdsprongen in het verhaal worden gemaakt is de film traag. Sommige scènes lijken werkelijk eeuwen te duren. Het bovenstaande maakt 'La Lettre', ondanks dat het De Oliveira's meest toegankelijke film tot nu toe is, niet voor een ieder geschikt. Voor de doorgewinterde artfilm liefhebber, is de film echter een must, 'La Lettre' ontving namelijk niet voor niets de juryprijs op het festival van Cannes.
Arend Andreae
Registreren Inloggen