The Grinch

Recensies

The Grinch (2000)

Naar aanleiding van de klassieke televisie tekenfilm uit '66 naar het verhaal en rijmpjes van Dr. Seuss en de memorabele verteller Boris Karloff kwam er uit Hollywood het idee om met een vernieuwde versie klassiek veel geld te verdienen. In 1977 verpestte de Grinch op televisie Halloween en in '82 maakte hij het een kat al erg moeilijk, maar deze bigbudget remake van het origineel staat garant voor een kaskraker.

De film begint met een blik op een sneeuwvlok en de vertellende Hopkins. Het beeld dringt binnen in de sneeuwvlok waar het verhaal van het Wie-volk zich afspeelt. Het dorp is in rep en roer want het aftellen voor Kerstmis is begonnen. Iedere Wie maakt zich ervoor op, behalve de kleine meid Cindy Lou die nog een beetje twijfelt. Terwijl haar vader de postbode in de weer is met de pakjes, vraagt Cindy zich af wat nu de werkelijke betekenis van kerst is.

Ondertussen verschanst de groene Grinch zich letterlijk in een vuilnisbelt bovenop een berg. Hij moppert over de Wie's met hun belachelijke kersttraditie en jaagt ongewenste Wie's de stuipen op het lijf. Wanneer Cindy over de Kerstmishatende Grinch hoort, besluit ze meer over de legende te weten te komen. Vooral als zij elkaar toevallig tegenkomen en de Grinch haar red uit een stapel pakjes wordt haar interesse voor de groene gemenerik steeds groter. Ze vindt hem toch niet zo gemeen als iedereen denkt en gaat op onderzoek uit.

Jim Carrey geeft de Grinch zijn eigen (groene) karakter. De originele Grinch was een tikje donkerder, somberder en mopperiger. De door Cindy Lou (Taylor Momson) gezongen liederen zijn cliché en melancholisch, maar juist daardoor lachwekkend. Visueel is er alles aan gedaan om het grote budget 115 miljoen dollar ook daadwerkelijk te 'verkwisten'. Vanaf de opening wordt men overdonderd door de bombastische set en de snel opeenvolgende scènes. Niettemin is de film een prettig groots Hollywood spektakel met een typische kerstmisboodschap.

Hayke Hulshof
Registreren Inloggen