Marion Cotillard, Matthias Schoenaerts en Jacques Audiard over De rouille et d'os

Geplaatst op 14 juni 2012 15:10 in Nieuws, Interview, Cannes Robbert Blokland

De eerste film op het 65e Festival van Cannes die zorgde voor een positieve buzz, was De rouille et d'os, de nieuwe film van Un prophète-regisseur Jacques Audiard. Het verhaal vertelt over de ongebruikelijke romance tussen een introverte bokser (Matthias Schoenaerts) en een beenloze orkatrainster (Marion Cotillard). Film1 ontmoette in Cannes de drie makers.

Jacques, wil je het geheim verklappen hoe je het er zo overtuigend kunt laten uitzien dat je hoofdrolspeelster geen benen heeft?

"Die hebben we er gewoon afgehakt! Nee hoor, natuurlijk niet. Het antwoord is vrij simpel: digitale effecten. We hadden deze film tien jaar geleden niet op zo'n overtuigende manier kunnen maken. Nu is het echt een eitje om haar benen in te pakken in speciale protheses en de benen vervolgens met de computer weg te poetsen. Alles is tegenwoordig mogelijk."


Jacques Audiard, Marion Cotillard en Matthias Schoenaerts in Cannes
Marion, hoe heb jij je dan voorbereid op het spelen van een vrouw zonder benen?
"Ik vind eigenlijk dat het nooit zoveel nut heeft om over dat soort dingen te praten. Het valt toch niet echt uit te leggen: hoe verplaats ik mij in iemand die geen benen meer heeft? Ik ga in een rolstoel zitten en bedenk mij dat, zo simpel is het eigenlijk. Ik moest wel leren lopen met nepbenen overigens, zoals met dit soort slachtoffers ook gebeurt als ze gaan revalideren. Dat viel me eerlijk gezegd erg mee, al viel ik soms wel om. Maar dat vond Jacques juist goed, omdat dat met mensen die echt hun benen zijn verloren ook regelmatig gebeurt."

Wat fascineerde je zo aan deze moeilijke rol?
"Meestal kies ik films waarvan ik het personage al bij de eerste keer lezen volledig begrijp. Maar dat was bij dit verhaal helemaal niet zo. Ik begreep helemaal niets van Stephanie. En dat intrigeerde mij enorm. Toen ik naar Jacques toe ging en hem dat vertelde, stelde hij dat hij hetzelfde gevoel had. 'Maar we kunnen wel proberen samen meer over haar te weten te komen als je deze rol neemt', suggereerde hij. Dat vond ik een enorm inspirerend idee."

Zijn de gebeurtenissen in de film niet te groot en misschien zelfs onwaarschijnlijk om het publiek mee te nemen met wat Stephanie en Alain allemaal mee maken?
"Nee, eigenlijk niet. Zij bevinden zich misschien in een wereld waar veel kijkers maar nauwelijks mee in aanraking komen. Maar het is een feit dat ieder mens in zijn of haar leven vroeger of later tegen onverwachte problemen of situaties aanloopt die je dwingen je perspectief te veranderen. En die je dwingen om terug te vallen om een heel primair instinct dat wil dat jij toch overleeft. Omdat dat bij het leven hoort. En dat zijn lang niet altijd dingen die je zou verwachten of die je van tevoren kan voorspellen."

Kende je Matthias eigenlijk al voordat jullie samen op de set stonden?
"Nee. Ik had hem mij op de een of andere manier een stuk kleiner voorgesteld, als ik eerlijk ben. Maar ik was al snel heel diep onder de indruk van zijn intensiteit. Matthias is van het kaliber acteurs dat je doet vergeten dat je überhaupt op een set staat. De set wordt de realiteit doordat je allemaal zo enorm in het verhaal op gaat. Ik heb het grote geluk gehad dat ik de afgelopen jaren met heel veel van dat soort acteurs heb mogen werken: Leonardo DiCaprio in Inception, Daniel Day Lewis in Nine. En Matthias hoort wat mij betreft zonder enige twijfel in dat rijtje thuis."

De trailer van De rouille et d'os

Matthias, was jij erg geïntimideerd dat je op de set stond met Oscarwinnares Marion Cotillard?
"Eigenlijk wel. Ik dacht echt: Marion Cotillard? Jacques Audiard? Waarom willen ze mij daarbij hebben, wat kan ik daar nog aan toevoegen? We draaiden de eerste weken alle scenes zonder Marion. En de eerste keer dat ik haar zag, zat ze in een rolstoel, als een soort kasplantjes, volledig depressief. Ze reageerde op niets dat ik zei toen ik me voorstelde. Ik dacht echt: 'moet ik de komende maanden met deze vrouw samenwerken? vreselijk, dat gaat niets worden!'. Tot ik begreep dat ze al helemaal in de rol van Stephanie zat. En toen sloeg mijn irritatie direct om in diep respect. Ik heb actrices zelden zo ver zien gaan voor een rol als Marion."

Jacques, in veel van je films speelt fysieke kracht een grote rol, ook weer in deze. Wat voor obsessie heb je daarmee?
"Deze film gaat voor mij deels over mensen in tijden van crisis, want we leven in een crisis. En sommige mensen zijn daardoor volledig aangewezen op het enige dat ze nog hebben: hun eigen fysieke kracht. Je ziet zijn personage Alain aan het begin van de film letterlijk vuilnisbakken doorzoeken om eten voor hem en zijn zoontje te vinden. Maar daarna vindt hij door zijn eigen fysieke kracht toch een uitweg: eerst als uitsmijter en bewaker, en daarna als bokser."

Matthias, eerst Rundskop, nu deze film. Heeft Hollywood je al gepolst voor een actiefilm?
"Ze hebben net gebeld of ik Rambo 34 wilde doen! Maar ik heb gezegd dat ik alleen maar teken als ik ook 35 en 36 mag doen. Nee, zonder gekheid: er komen best veel aanbiedingen binnen. Er zitten heel veel spannende dingen bij, er gebeurt van alles. Maar ik heb geen haast. Ik ben nog jong, ik neem de tijd om de juiste keuzes te maken."


Marion Cotillard en Matthias Schoenaerts in De rouille et d'os
Marion: jij hebt inmiddels al flink wat ervaring met Hollywood. Is er een groot verschil tussen werken in Europa of werken in Amerika?
"Nee, eerlijk gezegd niet. Of natuurlijk is dat verschil er wel. Maar dat heeft niets te maken met de locatie waar je een project maakt. Het gaat vooral om de kapitein die aan het roer van het schip staat. Er is een groot verschil tussen in Europa een film met Jacques draaien en in Hollywood werken met Christopher Nolan. Maar er is net zo'n groot verschil tussen draaien met Christopher of draaien met Michael Mann."

Er wordt nu al gezegd dat je kans maakt op een acteursprijs hier in Cannes. Zeggen prijzen je nog wel iets, als je de hoogste onderscheiding - de Oscar - al hebt gewonnen?
"Natuurlijk is het altijd geweldig om een prijs te winnen. Mensen doen hun werk toch om daar waardering voor te krijgen. En het Festival van Cannes is een van de mooiste plekken waar je die waardering kan krijgen: het is een iconisch festival, waar al 65 jaar zo enorm veel grote namen en films geschiedenis hebben geschreven. Maar de waardering die het publiek je geeft door massaal naar een film te gaan kijken, is niet minder waard. Integendeel. We maken de films die we maken immers om gezien te worden. Het is zonde als je iets prachtigs maakt dat zijn publiek niet bereikt."

De rouille et d'os draait vanaf 14 juni in de Nederlandse bioscopen