Woman in Gold

“De strijd om een stukje geschiedenis”

Tessa Smit
Jarenlang hing het als Portret van Adèle Bloch-Bauer I in de Galerie Belvedere in Wenen: het beroemde schilderij vol bladgoud van Gustav Klimt. Maar als Maria Altmann (Helen Mirren) naar het schilderij kijkt, ziet ze maar één ding: haar tante. Het portret werd tijdens de annexatie van Oostenrijk gestolen door de Nazi's. Decennia later besloot Altmann samen met haar advocaat Randol Schoenberg (Ryan Reynolds) te vechten om het terug te krijgen. Die strijd wordt uitgebeeld in Woman in Gold van Simon Curtis (My Week with Marilyn).


Waarom wel?

De beelden uit het heden kunnen amper op tegen de flashbacks. De terugblikken van het begin van de oorlog, in een bleke sepiatint, zijn doordenkt van een aangrijpende dreiging. En hoewel niet alle acteurs van origine Duits sprekend zijn, worden deze flashbackscènes keurig in het Duits vertolkt. Mirren is als de oudere Altmann zoals altijd wederom fantastisch en Reynolds weet te verrassen in de serieuzere rol van advocaat. De makers van Woman in Gold weten heel goed hoe ze de juiste emoties op moeten wekken. Hoewel dat soms wat teveel en bijna geforceerd is, weet Mirren je echt mee te trekken in haar verdriet en de trauma's die haar personage heeft overgehouden aan de oorlog. Je voelt met haar mee en wilt niets liever dan dat het portret van Adèle meegenomen mag worden naar de VS, waar Maria Altmann woont sinds ze gevlucht is.

Waarom niet?

Het is wel erg duidelijk aan welke kant de filmmakers staan. De Oostenrijkers (natuurlijk met uitzondering van Daniel Brühls Hubertus Czernin) worden bijna allemaal als slechteriken neergezet. Ze zijn onsympathiek, stug en neerbuigend. Ook blijven een aantal aspecten buiten de rechtszaak om onbelicht. Zo zouden sommige dingen, hoe triviaal ook (zoals wat er met manlief is gebeurd), met één simpele opmerking afgesloten kunnen worden. Zonder teveel te willen verklappen moet toch gemeld worden er een dubbel einde is. Zonde, want wanneer het doek eerder zou vallen, was het slotakkoord sterker geweest.

Kortom...


De flashbacks zijn veruit het hoogtepunt van de film, maar Helen Mirren en Ryan Reynolds weten ook het heden interessant te houden. De makers spelen perfect in op je emoties, maar schetsen daarnaast wel een zwart-wit beeld door alle Oostenrijkers als slechteriken neer te zetten.

Trailer van Woman in Gold