Pauline en Paulette

“”

'Pauline en Paulette' is het verhaal van een vrouw die, aanvankelijk een beetje tegen haar zin, haar geestelijk gehandicapte zuster opvangt. De film biedt een verfrissende kijk op de persoonlijke en sociale problemen van personen met een geestelijke handicap. En dat is knap. Gedurende de hele film is het opvallend hoe de verschillende karakters worden neergezet, zeer levensecht en overtuigend, en dat is vooral voor de actrice die de rol van de geestelijk gehandicapte Pauline speelt een hele prestatie. Het ene moment roept Pauline medelijden op, de andere keer irriteert ze en dan weer ontroert ze.

Pauline heeft de geest van een vierjarige en woont zodoende bij haar zus, die haar verzorgt. Het enige wat Pauline interesseert zijn bloemen en haar andere zus, Paulette, die ze mateloos bewondert. Pauline kan haar geluk dan ook niet op als ze, na het overlijden van de ene zus, bij Paulette in huis komt te wonen. Paulette heeft haar eigen winkeltje waar alles roze en bloemachtig is. Een paradijs voor Pauline, die dan ook continu in de winkel te vinden is, geheel tegen de wil van Paulette.

Het mooie van de film is de manier waarop de twee zussen worden neergezet en de relatie tussen de twee. Paulette is een forse vrouw die doet denken aan Simone Signoret in 'La Vie Devant Soi', immer zwaar opgedirkt, een opvallende veschijning. Het is een struise dame, die met liefde haar winkeltje bestiert en daarnaast de diva van de plaatselijke operette is. Pauline heeft in de verste verte niets van Paulette weg. Ze ziet er grauw uit en roept door haar handicap bij veel mensen irritatie op. Bovendien is ze soms ook heel dwingend naar de mensen in haar omgeving. Tegenover haar zussen bijvoorbeeld: "Schoenen zijn niet toe!" en "Brood smeren!"(volzinnen zijn haar vreemd).

Aanvankelijk schaamt Paulette zich voor Pauline, vooral wanneer zij weer eens de winkel komt binnenvallen en Paulette lastig valt als ze net met een klant bezig is. Uiteindelijk ontwikkelt Paulette toch steeds meer begrip voor haar zus en wordt duidelijk dat beide zussen niet zonder elkaar kunnen. De ontwikkeling in hun relatie wordt zeer realistisch en ontroerend in beeld gebracht. De film is geen grote publiekstrekker, maar is voor een ieder die van de wat kleinere, persoonlijke film houdt, zeker een aanrader.

Liselotte Linthorst