The Cider House Rules

“”

Jasper van Oosten
De jonge acteur Tobey Maguire timmert hard aan de weg om de grootste onbekende ster in Hollywood te worden. Met slechts een klein aantal maar wel indrukwekkende bijrollen op zijn naam, zoals in 'The Ice Storm' en 'Pleasantville', krijgt hij nu al hoofdrollen toebedeeld waar je 'U' tegen zegt. Op zijn eigen ingetogen wijze schittert Maguire in de uitstekende nieuwe film van Ang Lee, 'Ride with the Devil'. Tevens is hij te zien in de film die voor maar liefst zeven Oscars is genomineerd: 'The Cider House Rules'.

Nou is íedere grote productie van Miramax verzekerd van een aantal nominaties - laat dat maar aan de gebroeders Weinstein over - dus dat zegt niet zo veel. 'The Cider House Rules' is echter wel Oscar-materiaal bij uitstek: een historisch drama over het volwassen worden van een jongeman.

Die jongeman is Homer Wells (Tobey Maguire). Hij groeit in de jaren dertig op in een weeshuis in Maine. Hier houdt de directeur, dokter Wilbur Larch (Michael Caine), tevens een illegale abortuskliniek. Aangezien Homer niet geadopteerd wordt, ontfermt Larch zich over hem en wordt zijn mentor. Hij brengt hem al zijn kennis bij op het gebied van de geneeskunde en met name de gynaecologie.

Bovendien probeert dokter Larch zijn eigen ethische normen en waarden over te brengen op Homer, maar deze blijkt een tegenstander van abortus. Om er achter te komen wat zijn eigen regels voor het leven zijn, verlaat Homer het weeshuis met al zijn ervaring maar zonder diploma's.

Via zijn vriend Wally komt Homer in dienst bij een grote appelgaard. Als blank buitenbeentje wordt hij opgenomen in een groepje plukkers onder leiding van Mr. Rose (Delroy Lindo). Ze slapen in het Cider House, waar appels tot cider worden geperst. Als hij verliefd wordt op Wally's vriendin Candy (Charlize Theron), staat hij voor nieuwe keuzes. In de wereld buiten het weeshuis komt hij tot nieuwe inzichten en blijkt zijn verleden hem niet gemakkelijk los te laten.

Schrijver John Irving bewerkte zijn boek The Cider House Rules zelf tot een filmscenario. Daartoe moest hij wel een hoop van het originele verhaal wegsnijden en dat is te merken. Enerzijds lijkt het alsof de personages veel meer hebben meegemaakt dan uit de film naar voren komt, anderzijds is het vreemd dat bijvoorbeeld de gebeurtenissen in het weeshuis ook na Homers vertrek zoveel aandacht krijgen.

Misschien had Irving nog meer moeten weglaten, of had regisseur Lasse Hallström een nog langere film moeten maken. Hoewel het tempo rustig blijft en Hallström zijn personages de tijd geeft, worden er toch veel verschillende kwesties aangeboord. Dat neemt niet weg dat 'The Cider House Rules' een zeer vakkundig gemaakte film is, getuige het aantal Oscarnominaties. Maar ondanks alle schattige en zielige weesjes - "Princes of Maine, Kings of New England" - kan hij niet echt ontroeren.

Jasper van Oosten