Confessions of a Shopaholic

“Een voorbeeld voor Amerika”

Sascha Gouw
Journaliste Rebecca Bloomwood (Isla Fisher) is in Confessions of a Shopaholic typisch zo'n meisje dat constant de verkeerde beslissingen maakt, maar waar je desondanks toch van houdt. Rebecca heeft door haar uit de hand gelopen shopgewoontes en een permanente staat van ontkenning een creditcardschuld van ruim dertien duizend dollar. Tot overmaat van ramp raakt ze ook nog haar baan kwijt.


Door stomdronken toeval krijgt ze echter een andere baan, nota bene bij een blad over succesvol geld besparen, waar snoepje Luke Brandon (Hugh Dancy) de scepter zwaait. Maar eigenlijk wil Rebecca niets liever dan bij een andere titel van dezelfde uitgeverij werken: Alette, het blad over de fashionwereld, dat wordt gerund door ijskoningin Alette Naylor (een uitstekend gecaste Kristin Scott Thomas).

Onweerstaanbaar
Rebecca doet denken aan de onweerstaanbare Elle Woods die Reese Witherspoon vertolkte in Legally Blonde. Voeg daaraan een vleugje The Devil Wears Prada en een snufje Sex and the City toe en je komt in de buurt van Confessions of a Shopaholic. De link met deze twee is overigens niet vreemd, want Patricia Fields, die de styling deed voor zowel The Devil Wears Prada als Sex and the City (tv-serie en film), was ook verbonden aan dit project van regisseur Jerry Bruckheimer. Rebecca loopt rond in de meest bizarre combinaties van mode en accessoires, van ontwerpers als Balenciaga, Marc Jacobs, Christian Louboutin, Prada, Gucci en Christian Dior.

Net als Elle in Legally Blonde blijkt ook de financieel onverantwoordelijke Rebecca uiteindelijk toch heel goed in wat ze doet. Haar column wordt een hit, mede dankzij het vertrouwen dat haar sexy hoofdredacteur in haar heeft. En natuurlijk gaat het allemaal pijnlijk mis. Geheimen blijven tenslotte nooit lang geheim. En natuurlijk komt alles uiteindelijk ook weer helemaal goed.

Verbazingwekkend relevant
Het verhaal van Confessions of a Shopaholic, gebaseerd op twee boeken van Sophie Kinsella, is weinig verrassend en de diepte van de personages niet noemenswaardig. Toch is de film verbazingwekkend relevant. Rebecca's dwangmatige consumptiegedrag is bijna iconisch voor de leefstijl van veel Amerikanen, die de afgelopen decennia ver boven hun stand leefden en maar bleven kopen, kopen, kopen op de pof. De huidige economische recessie is een gevolg van dat gedrag en een wake-up call voor velen.

De vader van Rebecca (John Goodman, onder meer bekend van de sitcom Roseanne) zegt tegen zijn dochter, nadat haar bevlekte financiėle verleden voor het oog van de natie onthuld is: "If the American economy can be billions of dollars in debt and survive, then so can you." Maar misschien moet die wijze uitspraak wel omgekeerd worden en luiden: "If Rebecca Bloomwood can get out of thousands of dollars in debt, then so can America!"