The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn

“Spielberg brengt wervelende eer aan de wereld van Hergé”

Jasper van Oosten
Vanaf het moment dat de silhouetten van Kuifje en Bobbie in een prachtige titelsequentie over het scherm buitelen door een mengelmoes uit hun stripverhalen, is de hardcore Kuifje-liefhebber gerustgesteld: de nalatenschap van Hergé is met deze moderne 3D-productie niet te grabbel gegooid. Sterker nog, de geestelijk vader wordt in de openingsscène persoonlijk ten tonele gevoerd als een tekenaar die de jonge, onverschrokken reporter vereeuwigt in een cartoon. In deze eerste animatiefilm onder regie van Steven Spielberg, komt de sfeervolle wereld van Hergé letterlijk tot leven door een mooie balans tussen levensechte animatie en stripachtige personages.


De drie scenaristen - Steven Moffat en het duo Edgar Wright en Joe Cornish - zijn zo bekend met hun bronmateriaal, dat ze zich de vrijheid veroorloven om twee afzonderlijke albums naadloos met elkaar te vermengen: De Krab met de Gulden Scharen, waarin Kuifje kennismaakt met kapitein Haddock, en Het Geheim van De Eenhoorn, waarin de twee op het spoor komen van een verdwenen piratenschat. Het verhaal wordt sluitend gemaakt door verschillende personages andere rollen toe te bedelen, waarbij de grootste aanpassing die van Sacharin is - in het stripboek een onschuldige en onbelangrijke verzamelaar van modelschepen, in de film een vijand van Rastapopoulos-achtige proporties.

De rollercoaster actiescènes, waar Spielberg zo bekend om staat, blijken zich uitstekend te lenen voor 3D-animatie. Bij een wervelende achtervolgingsscène in Marokko, met Kuifje op de motor en Haddock in het zijspan, ligt de vergelijking met Indiana Jones snel voor de hand. Maar ook de manier waarop twee 17e-eeuwse zeilschepen tijdens een stormachtig piratengevecht met elkaar verstrengeld raken is fenomenaal en de klap op de vuurpijl komt van een zwaardgevecht tussen twee hijskranen.


Prachtige visuele vondsten
Visueel gezien zit The Secret of the Unicorn ook vol prachtige vondsten, zoals de overgang van een woestijnlandschap naar een golvende zee waarover de reusachtige driemaster De Eenhoorn komt aangevaren. De 3D-techniek voegt hieraan niet eens zoveel toe, maar het wordt in ieder geval nergens misbruikt voor effectbejag.

De personages, tot leven gekomen door motion-capture, maken het plaatje compleet. Hoewel Kuifje er misschien wat kinderlijker uitziet dan de stripheld doet vermoeden, is op de vertolking van Jamie Bell weinig aan te merken. Dat komt natuurlijk mede doordat de titelheld erg eendimensionaal is. De rol van de onstuimige, onvoorspelbare Haddock - en daarmee het spel van expert Andy Serkis (Lord of the Rings, Rise of the Planet of the Apes) - is dan ook veel meer beeldbepalend. Helaas wringt daar af en toe de schoen: soms spreekt en beweegt de kapitein net iets te frivool en is een enkele grap wat aan de schuine kant.

Steven Spielberg is met vlag en wimpel geslaagd met zijn 'debuut'. De volgende Kuifje-film staat onder regie van Peter Jackson en zal gebaseerd zijn op het tweeluik De Zeven Kristallen Bollen en De Zonnetempel. De twee regisseurs hebben in ieder geval een goede verdeling gemaakt: Spielberg voor de achtervolgingsthriller, Jackson voor de bovennatuurlijke zoektocht. Maar Jackson krijgt het niet gemakkelijk want deze eerste Kuifje-film schept zeer hoge verwachtingen van het vervolg.